باب در فيء و أنفال و تفسير خمس و مقررات آن و آنچه خمس در آن واجب است ( 1 ) به راستى خدا تبارك و تعالى همهء دنيا را سراسر از آن خليفهء خود ساخته ، چون به فرشته‌ها گفته ( 24 سوره بقره ) : « به راستى من در زمين خليفه‌اى گذارم » همهء دنيا سراسر از آدم بود و پس از وى از آن نيكان از نژادش گرديد كه جانشينهاى او بودند ، پس آنچه را دشمن از آنها به زور گيرد و سپس به آنها برگردد آن را فيء نامند ، و آن مالى است كه به غلبه و جنگ بدانها برگردد و حكمش همان است كه خدا تعالى فرموده است ( 42 سوره انفال ) : « و بدانيد كه همانا آنچه را بهره گرفتيد از هر چيزى ، به راستى از آن خدا است خمسِ آن و از آن رسول و از آن ذى القربى و يتيمان و مستمندان و ابن السبيل » پس آن از خدا و رسول و خويشان رسول ، پس اين همان فىء است كه بدانها برگشته است و اين كه برگشته است همان چيزى است كه به دست ديگران افتاده و با شمشير از آنها گرفته شده است . و اما آنچه بدانها برگردد بىاينكه نيروئى بدان تاخته باشند آن انفال است و ويژهء خدا و رسول است و كسى در آن شريك نيست ، و همانا شركت در چيزى است كه روى آن نبرد شده است و براى جويان‌جويان چهار بخش از بهره غنيمت مقرر شده است و براى رسول يك سهم كه آن را شش سهم كند و سه از آن او باشد و سه ديگر از يتيم و مستمند و ابن السبيل ، ولى أنفال به اين روش نيست