( 1 ) 3 - محمد بن مسلم گويد : من به امام صادق ( ع ) گفتم : اصلحك الله خبر بيمارى شما به ما رسيد و نگران شديم ، كاش به ما اعلام مىكردى يا مىآموختى كه امام آينده كيست ؟ فرمود : به راستى على ( ع ) عالم و امام بود و علم امامت به ارث مىرود و عالمى نميرد جز آن كه به جاى بماند كسى كه چون او يا آنچه را خدا خواهد بداند ، گفتم : براى مردم رواست كه چون عالمى بميرد آن كه بعد از او است نشناسند ؟ . فرمود : نسبت به اهل اين شهر ( كه محل امام است ) يعنى مدينه ، نه ، امّا شهرهاى ديگر به اندازه‌اى كه خود را به مدينه رسانند ( يعنى به محل امام ) زيرا خدا مىفرمايد ( 122 سوره توبه ) : « و نباشند مؤمنان كه همه و همه بكوچند پس چرا نكوچد از هر فرقه‌اى طائفه‌اى از آنها تا دين را بفهمند و بيم دهند قوم و تبار خود را وقتى به آنها برگردند و شايد كه آنها بر حذر گردند » گفتم : بفرمائيد اگر كسى در اين ضمن مُرد ، فرمود : او به منزلهء كسى است كه از خانه‌اش مهاجرت كرده به سوى خدا و رسولش و سپس مرگش رسيده محققاً اجرش بر خدا است ، گويد : گفتم : چون بيايند به چه نشانه‌اى صاحب الامر را بشناسند ؟ فرمود : به او سكينه و وقار و هيبت عطا شود .