است بىيك يك امامى از ائمهء هدى . ( 1 ) 2 - محمد بن مسلم گويد : از امام باقر ( ع ) شنيدم مىفرمود : هر كه براى خدا دين دارى كند با عبادتى كه خود را در آن به رنج اندازد و بكوشد و امامى از طرف خدا براى او نباشد كوشش او پذيرفته نيست و او گمراه و سرگردان است و خدا كردار او را بد مىشمارد ، او به مانند گوسفندى است كه از چوپان و گلّهء خود گم شده و شب و روز مىجهد و مىدود و مىرود و مىآيد و شب هنگام گلّهء غريبى بيند و بدان دل نهد و فريب آن را بخورد و با آن در آغلش شب را بگذراند و چون چوپان گلّهء خود را راند ، آن چوپان و آن گلّهء را نشناسد و سرگردان بجهد و چوپان و گلّهء خود را بطلبد و گله‌اى با چوپانش بيند و بدان دل نهد و فريفته گردد و چوپان به او بانگ زند كه تو به چوپان و گله خودت پيوند ، زيرا تو گم و سرگردانى و از چوپانت و گله‌ات بر كنارى و آن گوسفند گمشده هراسان و سرگردان و تك بر جهد و چوپانى ندارد كه به چراگاه خودش رهبرى كند و يا او را برگرداند . در اين ميان كه چنين است به ناگاه گرگ از گمشدنش فرصت‌جوئى كند و آن را بخورد ، اى محمد سوگند به خدا چنين است حال كسى كه در اين امت دست به دامن امام منصوب از طرف خدا نباشد ، امامى كه امامت او روشن است و عادل است ، او گمراه و گم است و اگر بر اين حال بميرد ، در كفر و نفاق مرده است . اى محمد ، بدان كه رهبران جَور و پيروانشان از دين خدا بركنارند ، محققاً گمراهند و گمراه كنند و همهء كارهايشان چون خاكسترى است در برابر گردباد در روز طوفانى ، به هيچ وجه بر