( 1 ) 3 - فرمود : چون فاطمه ( ع ) به حسين آبستن شد جبرئيل نزد رسول خدا ( ص ) آمد و گفت : به راستى فاطمه ( ع ) به زودى پسرى آورد كه پس از تو امتت او را بكشند ، پس چون فاطمه به حسين آبستن شد در بارهء او نگرانى داشت و چون او را هم زائيد در بارهء او نگرانى و بد دلى داشت سپس امام صادق ( ع ) فرمود : در دنيا مادرى ديده نشده كه پسر زايد و بدش آيد ولى نگرانى فاطمه از اين راه بود كه مىدانست كشته مىشود . فرمود : در بارهء او اين آيه نازل شد ( 15 سوره احقاف ) : « ما وصيت كرديم انسان را به والدينش نيكى كند ، مادرش او را به ناخوشى باردار شد و به ناخوشى زائيد ، و آبستنى و از شير بريدنش روى هم سى ماه است » . ( 2 ) 4 - امام صادق ( ع ) فرمود كه : جبرئيل بر محمد ( ص ) نازل شد و به او گفت : اى محمد به راستى خدا تو را به نوزادى مژده دهد كه فاطمه آن را زايد و امتت پس از تو او را بكشند ، فرمود : اى جبرئيل بر پروردگارم درود ، مرا نيازى نيست به نوزادى كه فاطمه آورد و امتم پس از من او را بكشد پس بالا رفت و سپس فرود آمد باز مانند آن را به پيغمبر گفت . پيغمبر در پاسخ فرمود : اى جبرئيل به پروردگارم درود ، نيازى نيست مرا به نوزادى كه امتم پس از من او را مىكشند ، پس جبرئيل به آسمان بالا رفت و سپس فرود شد و گفت : اى محمد