( 1 ) غالب شد و گر چه كافران را بد آمد ، و اسلام و مؤمنان به تو پا بر جا شدند ، بسيار بسيار پيش رفتى جانشينان خود را به رنج افكندى ، گريهء تو را جبران نكند ، و مرگت در آسمان پيش آمد بزرگى به حساب است و غمت همهء مردم را خُرد كرده فإنا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ ، به قضاى خدا رضا دهم و كار او را به وى باز گذاريم ، به خدا هرگز مسلمانان چون توئى را از دست ندهند . تو براى مؤمنان پناه بودى و دژ بودى و كوه بلندى بودى و نسبت به كفار سخت گير و خشم آفرين بودى ، خدا تو را به پيغمبرت برساناد و از اجر سوگواريت ما را محروم مكناد و ما را پس از تو گمراه نسازد و گريست و اصحاب رسول خدا ( ص ) همه گريستند ، سپس او را جستند و نيافتند . در محل دفن امير المؤمنين ( ع ) ( 2 ) 5 - صفوان جمّال گويد : من و عامر و عبد الله بن جذاعهء ازدى خدمت امام صادق ( ع ) بوديم ، گويد : عامر به آن حضرت گفت : قربانت ، مردم پندارند كه امير المؤمنين ( ع ) در رحبه ( در ميدان كوفه يا جلو خان مسجد كوفه ) به خاك سپرده شده ، فرمود : نه ، گفت : پس كجا به خاك سپرده شده ؟ فرمود : چون وفات كرد ، امام حسن ( ع ) او را برداشت و برد در پشت شهر كوفه ، نزديك نجف ( تپه يا سدّى كه جلو آب بندند ) سمت چپ غرى ( قبر دو نديم جذيمة الأبرش ) و سمت راست حيره ( كاخ نعمان بن منذر كه در يك ميلى كوفه بوده است ) و او را ميان تپه‌هاى كوچكى كه ريگهاى سفيد و در نما داشت و مىدرخشيدند به خاك سپرد . راوى گويد : پس از آن من به همان جا رفتم و يك جا را در