( 1 ) كرد ، او را بر انگيخت تا رحمت بر بندگان باشد و بهار براى جهان ، به او قرآنى فرو فرستاد كه در آن بيان و توضيح كافى است ، قرآنى به زبان عربى بر كنار از كجى تا شايد پرهيزكار شوند ، آن را براى مردم بيان كرد و برنامهء آنان ساخت با دانشى كه آن را منظم نمود و كيشى كه توضيح داد و واجباتى كه لازم دانست و حدود و مقرراتى كه براى مردم وضع كرد و بيان نمود و امورى كه براى مردم كشف كرد و اعلان كرد . براى رهنمائى به نجات و نشانه‌هاى دعوت به هدايت ، رسول خدا آنچه را براى آن فرستاده شده تبليغ كرد و آشكارا بيان كرد آنچه دستور داشت و بار نبوت را كه بر دوش داشت به مردم رسانيد و براى پروردگار خود شكيبائى كرد و در راه او جهاد نمود و براى امت خود خير خواهى كرد و آنها را به نجات دعوت كرد و به ياد آورى تشويق نمود و به راه حق رهنمود با برنامه‌ها و انگيزه‌هائى كه براى بندگان بنياد نهاد و پى ريزى كرد و چراغ فروزان هدايتى كه نشانه‌هاى آن را برافراشت تا آنكه پس از او گمراه نشوند و به آنان بسيار مهرورز و مهربان بود . در مقام معنوى ابو طالب ( ع ) ( 2 ) 18 - درست بن ابى منصور ، باز گفت : كه از ابو الحسن اول ( امام هفتم ) پرسيد : آيا رسول خدا ( ص ) مأمور پيروى از ابو طالب بود ؟ و ابو طالب از طرف خدا بر او حجت بود ؟ فرمود : نه ، ولى ابو طالب نگهدار ودائع نبوت بود و وصايا نزد وى سپرده بود و آنها را به آن حضرت داد . گويد : گفتم : وصايا را به او داد به حساب اين كه پيغمبر