آوردند و باز هم كافر شدند و سپس بر كفر خود افزودند ، خدا توبه پذير آنها نيست و آنها را نيامرزد » فرمود : در بارهء فلان و فلان و فلان نازل شده كه در آغاز كار اسلام به پيغمبر ايمان آوردند و چون ولايت على بر آنها پيشنهاد شد و پيغمبر فرمود : هر كه را من آقا و مولايم اين على آقا و مولا است كافر شدند و سپس به بيعت با على ( ع ) ايمان آوردند و چون پيغمبر ( ص ) وفات كرد باز هم بدان بيعت كافر شدند و به وسيلهء اخذ بيعت براى خود از كسانى كه با على ( ع ) بيعت كرده بودند به كفر خود افزودند ، آنانند كه هيچ چيزى از ايمان در آنها نماند . ( 1 ) 43 - از امام صادق ( ع ) در تفسير قول خدا تعالى ( 25 سوره محمد ) : « به راستى كسانى كه به عقب برگشتند پس از آن كه راه حق بر ايشان روشن شد » يعنى فلان و فلان و فلان از ايمان برگشتند از نظر ترك ولايت و پيروى از على ( ع ) ( راوى گويد ) گفتم قول خدا تعالى ( بعد از آن ) كه مىفرمايد : « اين براى آنست كه گفتند به آنها كه بد داشتند آنچه را خدا فرو فرستاده محققاً ما شما را در پاره‌اى امور فرمان بريم » يعنى چه ؟ فرمود : به خدا در بارهء همان دو كس و پيروانشان نازل شده و آن گفتار خدا است عز و جل كه جبرئيل بر محمد فرود آورده است : « اين براى آنست كه گفتند به آنها كه بد دارند آنچه را ( در بارهء على ( ع ) نازل شده محققاً ما شما را در بارهء امور فرمان بريم » فرمود : بنى اميه را در پيمان خود دعوت كردند كه نگذارند امر امامت پس از پيغمبر ( ص ) در ما خاندان باشد و چيزى از خمس را به ما ندهند و گفتند اگر خمس را به آنها بدهيم نياز به چيزى ندارند و باكى ندارند كه امامت در آنها نباشد بنى اميه گفتند