( 1 ) 4 - حسين بن نعيم صحاف گويد : از امام صادق ( ع ) پرسيدم از قول خدا عز و جل ( آيه در سوره تغابن چنين است كه : هُوَ الَّذِي خَلَقَكُمْ فَمِنْكُمْ كافِرٌ وَ مِنْكُمْ مُؤْمِنٌ الآية ) « برخى شما مؤمن باشيد و برخى كافر » فرمود : خدا ايمان آنها را به ولايت و دوستى و كفر آنها را هم به محك ولايت ما شناخته است از روزى كه ميثاق از آنها بر گرفت و آنها ذره‌اى بودند در پشت آدم ابو البشر . ( 2 ) 5 - محمد بن فضيل از ابى الحسن ( ع ) در قول خدا عز و جل ( 6 سوره انسان ) : « وفا مىكنند به نذر » فرمود : وفا مىكنند به نذر و پيمانى كه از آنها گرفته شده در ولايت ماها . ( 3 ) 6 - امام باقر ( ع ) در قول خدا عز و جل ( 66 سوره مائده ) : « و اگر به راستى آنها تورات و انجيل و آنچه براى آنها از طرف پروردگارشان فرود آمده بود بر پا مىداشتند » فرمود : مقصود ، ولايت است . ( 4 ) 7 - امام باقر ( ع ) در تفسير قول خدا تعالى ( 23 سوره شورى ) : « بگو ( اى محمد ) از شماها مزدى نخواهم جز دوستى با ذوى القربى » فرمود : مقصود از آنها ائمه هستند . ( 5 ) 8 - از امام صادق ( ع ) در تفسير قول خدا عز و جل ( 71 سوره احزاب ) : « و هر كه خدا را اطاعت كند و رسولش را ( در بارهء ولايت