الشيخ محمد تقي التستري ( مترجم : سيد علىمحمد موسوى جزايرى )
162
قضاء أمير المؤمنين على بن أبى طالب ( ع ) ( قضاوتهاى امير المؤمنين ع ) ( فارسي )
وفات كرده و ششصد دينار از خود بر جاى گذاشته است و ورثهء او بر من ستم نموده و تنها يك دينار به من دادهاند . امام - عليه السلام - در پاسخش فرمود : مگر برادرت دو دختر نداشته ؟ زن : بله . فرمود : سهم آنان دو سوّم تركه است كه چهارصد درهم مىشود ، يك برادر مادرى هم داشته كه سهم او يك ششم تركه است كه صد دينار مىشود ، زنى هم داشته كه سهمش يك هشتم تركه است كه 75 دينار مىشود ، دوازده برادر نيز داشته هر كدام دو دينار ، و باقيماندهء تركه كه يك دينار است سهم تو مىباشد و آنگاه پاى ديگر را در ركاب گذارده به طرف مقصد حركت كرد ، و اين مسأله به مسألهء « ديناريه » شهرت يافت « 1 » . « 2 » 7 - پاسخ تو را مىدانم ( 1 ) امير المؤمنين - عليه السلام - بر منبر خطبه مىخواند ، در خطبهاش مىفرمود : « سلونى قبل ان تفقدونى ؛ از من بپرسيد پيش از آن كه مرا نيابيد » . در اين هنگام مردى برخاست و گفت : يا على ! مرا از شمارهء موهاى سر و ريشم آگاه كن . على - عليه السلام - : به خدا سوگند حبيبم رسول خدا - صلّى اللّه عليه و آله - پاسخ اين پرسشت را به من فرموده و اگر اثبات آن دشوار نبود تو را از آن خبر مىدادم ، و براى اين كه بدانى پاسخ اين سؤالت را مىدانم از موضوع ديگرى تو را آگاه
--> ( 1 ) - پاسخ اين مسأله نيز بر مبناى تعصيب ( يعنى دادن زيادى تركه از ذوى السهام به طبقهء دوم ) كه عامه به آن معتقدند داده شده ، و آن بنا بر مذهب شيعه باطل است . و پاسخ آن حضرت ( ع ) طبق رأى خلفاى سابق بوده ؛ زيرا شرايط ايجاب نمىكرده كه آن حضرت اين بدعت را و همچنين بدعتهاى ديگرشان را از قبيل انكار متعهء حج و متعهء زنان و سوگند بر طلاق و عتاق تغيير دهد . ( مؤلف ) . ( 2 ) - مناقب ، سروى ، ج 2 ، ص 269 .