الشيخ محمد تقي التستري ( مترجم : سيد علىمحمد موسوى جزايرى )
155
قضاء أمير المؤمنين على بن أبى طالب ( ع ) ( قضاوتهاى امير المؤمنين ع ) ( فارسي )
فصل پانزدهم نكات جغرافيائى سرزمين بصره ( 1 ) سيد رضى ( ره ) در نهج البلاغه آورده : حضرت على - عليه السلام - در مذمت اهل بصره به آنان فرمود : « ارضكم قريبة من الماء بعيدة من السّماء ؛ زمين شما به آب نزديك است و از آسمان دور » « 1 » . ابن ابى الحديد در بيان تفسير جملهء اول گفته : زمين بصره به آب دريا بسيار نزديك مىباشد و به همين جهت در اثر طغيان آب فارس دو بار غرق شده ، يك بار در زمان « القادر باللّه » و دفعهء ديگر در زمان « القائم بامر اللّه » . چنانچه آن حضرت در ضمن اخبار غيبيه به آن خبر داده است كه مىفرمايد : شهر بصره غرق خواهد شد و مسجدش مانند سينهء كشتى خواهد ماند ، پس همان گونه شد كه امام فرموده بود . و نيز آورده : معناى « دورى بصره از آسمان » اين است كه به وسيلهء رصدها و آلات نجومى ديده شده كه دورترين نقاط معموره روى زمين از دائرهء « نصف النهار » « ابله » مىباشد ، كه در نواحى بصره واقع است . و سپس مىگويد : بيان اين نكات
--> ( 1 ) - نهج البلاغه ، خطبهء 13 .