گونه نيز معناى « بضع » - به كسر با - را نيز نمىدانسته چنانچه در « تاريخ طبرى » آمده : ميان روميان و اهل فارس در « ادنى الارض » ( حوالى شام يا اطراف جزيره ) در روز « اذرعات » جنگ درگرفت و در اين نبرد روميان شكست خوردند ، اين خبر به رسول خدا - صلّى اللّه عليه و آله - و اصحاب آن حضرت كه در مكه بودند رسيده بر آنان گران آمد ؛ زيرا رسول خدا - صلّى اللّه عليه و آله - را خوش نمىآمد كه مجوسيان كافر بر روميان كه اهل كتاب بودند پيروز گردند از سويى كفار مكه از آن جريان مسرور شده از روى شماتت به مسلمانان مىگفتند : برادران مجوس ، بر برادران اهل كتاب شما پيروز گشته‌اند و شما نيز اگر با ما بجنگيد بر شما غلبه خواهيم كرد . پس خداوند اين آيات را نازل كرد : « الم غُلِبَتِ الرُّومُ فِي أَدْنَى الْأَرْضِ وَ هُمْ مِنْ بَعْدِ غَلَبِهِمْ سَيَغْلِبُونَ فِي بِضْعِ سِنِينَ » . « روميان مغلوب ( فارسيان ) شدند در جنگى كه به نزديكتر زمين واقع شد ( حوالى شام يا اطراف جزيره ) و آنها پس از مغلوب شدن فعلى به زودى ( بر فارسيان ) باز غلبه خواهند كرد ، در اند سالى . . . » . در اين هنگام ابو بكر به جانب كفار بيرون شده به آنان گفت : از آن اتفاق دلشاد نباشيد كه خداوند به رسول ما خبر داده كه البته روم بر فارس پيروز خواهد شد . ابى بن خلف - از مشركين - برخاست و به ابو بكر نسبت دروغ داد . ابو بكر به او گفت : تو از من دروغگوترى اى دشمن خدا ! اكنون حاضرم با تو شرطبندى كنم ، من ده شتر مىآورم و تو نيز ده شتر پس اگر در مدت سه سال روم بر فارس غلبه كرد ده شتر تو مال من باشد و اگر فارسيان بر روميان غلبه كردند ده شتر من مال تو باشد . ( ابى بن خلف ) قبول كرد . و آنگاه ابو بكر به نزد رسول خدا - صلّى اللّه عليه و آله - آمده قصهء خود را بيان داشت ، رسول خدا - صلّى اللّه عليه و آله - به او فرمود : نمىبايست چنين مىگفتى ؛ زيرا معناى « بضع » از سه سال است تا ده سال ، حال برو مال را زياد كن و بر اجل بيفزا . ابو بكر بيرون شده ابىّ را ملاقات نمود .