الشيخ محمد تقي التستري ( مترجم : سيد علىمحمد موسوى جزايرى )
134
قضاء أمير المؤمنين على بن أبى طالب ( ع ) ( قضاوتهاى امير المؤمنين ع ) ( فارسي )
3 - سؤالات يهودى ( 1 ) مردى يهودى از حضرت امير - عليه السلام - پرسيد ؛ مرا آگاه كن از چيزى كه براى خدا نيست و چيزى كه نزد خدا نيست ، و چيزى كه خدا نمىداند . آن حضرت - عليه السلام - به وى فرمود : آنچه را كه خدا نمىداند گفتار شما يهود است كه مىگوييد « عزير » پسر خداست و خدا براى خود پسرى سراغ ندارد . و اما آنچه كه براى خدا نيست ، شريك است و آنچه كه نزد خدا نيست ستم بر بندگان است . يهودى گفت : گواهى مىدهم كه خدا يكتا و يگانه است ، و محمد فرستادهء اوست « 1 » . 4 - سؤالات رأس الجالوت ( 2 ) « رأس الجالوت » از ابو بكر سؤالاتى نمود ، ابو بكر پاسخش را ندانست . او سؤالاتش را از حضرت امير - عليه السلام - پرسش نموده گفت : اصل و اساس تمام موجودات چيست ؟ فرمود : آب است ؛ زيرا خداوند مىفرمايد : « وَ جَعَلْنا مِنَ الْماءِ كُلَّ شَيْءٍ حَيٍّ ؛ و قرار داديم از آب هر موجود زنده را » . - كدام دو جماد بودند كه سخن گفتند ؟ - آسمان و زمين « 2 » . - آن دو چيز كدامند كه زياد مىشوند و كم نمىگردند و مردم آنها را نمىبينند ؟ - شب و روز .
--> ( 1 ) - توحيد ، صدوق ، باب القضاء ، ص 271 . ( 2 ) - قالتا اتينا طائعين .