الشيخ محمد تقي التستري ( مترجم : سيد علىمحمد موسوى جزايرى )

129

قضاء أمير المؤمنين على بن أبى طالب ( ع ) ( قضاوتهاى امير المؤمنين ع ) ( فارسي )

إِلى رَبِّكِ راضِيَةً مَرْضِيَّةً ؛ اى نفس قدسى مطمئن و دل آرام ( به ياد خدا ) امروز به حضور پروردگارت بازآى كه تو خشنود ( به نعمتهاى ابدى او ) و او راضى ( از اعمال نيك ) توست » . و عقل هم وسط و در ميان همهء اين نفوس ، تا كسى بدون فكر و انديشه ، سخنى بر زبان نيارد « 1 » . 39 - معناى قدر ( 1 ) مردى نزد امير المؤمنين - عليه السلام - آمده گفت : مرا از « قدر » آگاه كن . امام - عليه السلام - به او فرمود : دريايى است ژرف در آن وارد نشو . . . مرد گفت : مرا از « قدر » آگاه كن ! امام فرمود : راهى است تاريك در آن گام منه . مرد گفت : مرا از « قدر » آگاه كن . امام - عليه السلام - فرمود : سرّ خداست ، خود را به زحمت مينداز ! مرد گفت : مرا از « قدر » آگاه كن . امام - عليه السلام - فرمود : حال كه اصرار مىورزى ، از تو مىپرسم آيا رحمت خدا از براى بندگان پيش از اعمال بندگان بوده و يا اعمال بندگان پيش از رحمت خدا ؟ مرد گفت : بلكه رحمت خدا پيش از اعمال بندگان . در اين موقع امام - عليه السلام - به حاضران رو كرده و فرمود : برخيزيد ! و بر برادر خود سلام كنيد كه او الحال اسلام آورد و پيش از اين كافر بود ! مرد اندكى رفت و سپس برگشته گفت : يا امير المؤمنين ! آيا به مشيت و ارادهء اول است كه برمىخيزيم و مىنشينيم و قبض و بسط به عمل مىآوريم ؟ امير المؤمنين - عليه السلام - فرمود : كه تو در مشيت و نسبت به آن دورى ، بدان و آگاه باش كه من سه مسأله از تو مىپرسم كه خدا از برايت در چيزى از آنها راه

--> ( 1 ) - كشكول ، شيخ بهائى ، ج 1 ، ص 495 . مجمع البحرين در ذيل نفس .