الشيخ محمد تقي التستري ( مترجم : سيد علىمحمد موسوى جزايرى )
119
قضاء أمير المؤمنين على بن أبى طالب ( ع ) ( قضاوتهاى امير المؤمنين ع ) ( فارسي )
روى نادانى گفتند : اگر خداوند راضى نبود كه آن دو همانند خودش پرستش شوند آنان را به اين صورت درنمىآورد « 1 » . 21 - قيافهشناسى ( 1 ) « مالك بن دحيه » مىگويد : روزى من و عدهاى ديگر نزد امير المؤمنين - عليه السلام - بوديم ، سخن از اختلاف اخلاق و رفتار و اندام مردم به ميان آمد ، آن حضرت - عليه السلام - فرمود : اين اختلاف در اثر تفاوت طينت و خاك خلقت آنها مىباشد ؛ زيرا آنان قطعهاى بودهاند از زمين شور و شيرين و خاك درشت و نرم پس ايشان به قدر نزديك بودن زمينهايشان با هم نزديك بوده و به قدر اختلاف و جدايى آن با همديگر تفاوت دارند ؛ پس چه بسا افراد نيكو منظر ، كم عقل ؛ و بلند قد ، كوتاه همت ؛ و نيكو كردار ، بد قيافه ؛ و كوتاه قد ، دورانديش ؛ و سرگشتهء دل ، پريشان عقل ، و سخنور ، قوى القلب است « 2 » . 22 - مالك اصلى خداست ( 2 ) از حضرت امير - عليه السلام - معناى « لا حول و لا قوّة الّا باللّه » را پرسش نمودند آن حضرت ( ع ) فرمود : معنايش اين است كه ما در قبال خداوند هيچ چيز نداريم جز آنچه كه او به ما داده ، پس هرگاه چيزى به ما ارزانى دارد كه در حقيقت هم مالك اصلى خود اوست ما را دربارهء آن به دستوراتى مكلّف سازد و هرگاه آن را از ما بگيرد تكليفش را از ما برمىدارد « 3 » . 23 - تعريف عاقل ( 3 ) از حضرت امير - عليه السلام - معناى عاقل را پرسيدند ؛ فرمود : عاقل كسى است
--> ( 1 ) - فروع كافى ، كتاب الحج ، باب النوادر ، ج 4 ، ص 546 ، حديث 29 . ( 2 ) - نهج البلاغه ، خطبه 229 . ( 3 ) - نهج البلاغه ، حكمت 404 .