اجلّهء معتزله وفحول افضليهء بغداد است ، در استيفاى مباحث كلام ومكارم اخلاق ومقامات عارفين وفنون اشعار وشجون آداب ومواعظ بلغا وكلمات فصحا وتواريخ وانساب ورسوم جاهليت وسيرهء اعراب ، نسختي بارع وتأليفى معجز بود وانتساخ اين كتاب از جهت طول ذيل وكثرت كتابت ، همه كس را ميسّر نبود مگر بخطوط مختلفه ومدت متمادى ، چنانكه در دارالخلافهء طهران كه امروز سواد ممالك إيران است ، ومجمع أهل فضل ومحطّ رجال ، بيش از نسختي چند معدود يافت نمىشد ، آن هم چنان مغلوط ومغشوش كه أصلا فايدتى بر آن مترتب نمىگشت وكسى را از آن به هيچ‌گونه تمتع نبود . بر اين جمله اين بنده بدايع‌نگار دولت علّيهء إيران إبراهيم منشى رازي ملقّب به نوّاب را نصب العين خاطر ووجهة القلب اهتمام آمد كه اين كتاب مستطاب را در دارالطباعهء طهران طبع كند ومر اين دولت جاويد را به روزگار ، ذكرى جميل واثرى محمود باقي گذارد ونسختي چند كه در دار الخلافة يافت مىشد بدست آورد ، وبيرون از جزوى چند كه در صحبت يك دو از أهل فضل وطلبهء علم تصحيح يافت ، چون همه‌كس را چنانكه بايد تمكن فهم معاني وتتبع در وجوه املا نبود ، خود اين بنده در تصحيح وتنقيح آن - طلبا لمرضاة اللّه وتقرّبا إلى وليّه - بسى رنج برده ووقت عزيز وعمر گرامى مستغرق اين مهم داشت ودر وجوه مخارج آن مبلغى گزاف ملتزم گشت تا - بحمد اللّه تعالى - در مدتي اندك صورت اتمام يافت ومطبوع أهل علم وأرباب فضل وبزرگان عهد گشت وسعى اين بنده ضايع نماند . واگر مردم فاضل در اين كتاب نيك بنگرند وبا ديگر كتب كه با مداد وقلم نگاشته شده بسنجند ، هرآينه مراتب رنج وشكنج اين بنده در تصحيح اين كتاب ، همه را مشهود آيد وسعى اين بنده مشكور افتد وبا اين همه از مكارم اخلاق ومحامد آداب خداوندان فضل ، چشم آن است كه اگر بر خطا وسهوى از اين بنده ويا از