دربارهء آن سخن خواهيم گفت . اما وى با بهره‌گيرى صحيح از منابع معتبرى چون مقتل أبى مخنف ، مناقب الطاهرين ابن شهرآشوب ، اللهوف سيد بن طاووس ، مقاتل الطالبيين أبو الفرج أصفهاني وبحار الأنوار مجلسي ، با دقّت در انتخاب ، توانسته است اثرى جاويد از خود بجاى نهد . مؤلف از نقل أقوال مختلف پرهيز كرده وآنچه درست‌تر بوده برگزيده است . از تولد امام حسين وپرورش أو در دامان جدش پيغمبر أكرم صلّى اللّه عليه وآله وسلم آغاز كرده وبا نقل رواياتى از آن حضرت كه خاطرهء تلخ شهادت آن امام همام را از پيش گفته است . وى مىنويسد : « وچون از سال عمر أو سه برآمد ، رسول به سفري شد . روزى ناگاه بايستاد وفرمود : انا للّه وانا اليه راجعون وأشك از چشمهاى مبارك أو روان شد . از اين معنى سؤال رفت . فرمود : حالي جبرئيل فرود آمد ومرا از زمينى در كنار فرات خبر داد كه أو را كربلا گويند وبدان زمين فرزندم حسين كشته شود . كسى گفت : اى رسول خدا ! كه بر كشتن أو دليرى كند ؟ فرمود : مردى كه أو را يزيد گويند . وگويى من مصرع أو همىنگرم وكشتهء أو همىبينم . . . » . مؤلف از وقايع مرگ معاوية وبيعت خواستن براي يزيد وگفت‌وگوى والى مدينه وامتناع آن حضرت سخن مىراند . داستان مسلم وحركت أو به سوى كوفه در پى نامه‌هاى بسيار مردم وخدعه ودسيسه در كوفه وريختن نقشهء توطئه قتل مسلم وعزيمت حضرت از مكة به سمت عراق ورسيدن خبر شهادت مسلم به امام ، لشكركشى حرّ بن يزيد رياحى در مقابل امام ووقوف حضرت در سرزمين كربلا ، صفحاتى از تاريخ وواقعهء خونين كربلا را رقم مىزند . شهادت ياران وسپس خاندان حضرت وآنگاه كشته شدن خود حضرت بخشي ديگر از اين كتاب است . در اسارت خاندان رسول أكرم صلّى اللّه عليه وآله وسلم ، قيام ونهضت حسينى متبلور مىشود وأهداف آن ظهور وجلوهء خاص مىيابد . در اينجا لازم است تحليلي كوتاه از زمينه‌هاى پيدايش اين قيام خونبار