مخصوص بردن بنه و هزار شتر داشت . « 1 » سپس « طبرى » اضافه مىكند : اين پادشاه بيش از هر كس به جواهرات و ظروف و اوانى گرانبها و امثال آن علاقه داشت . « 2 » وضع اجتماعى ايران وضع اجتماعى ايران در زمان ساسانيان ، به هيچ وجه بهتر از وضع سياست و دربار نبود . حكومت طبقاتى كه از دير زمان در ايران وجود داشت ، در عهد ساسانيان به شديدترين وجهى درآمده بود . طبقات اشراف و روحانيان ، كاملا از طبقه‌هاى ديگر ممتاز بودند . تمامى پست‌ها و شغل‌هاى حساس اجتماعى مخصوص آنان بود . پيشه‌وران و دهقانان از تمام مزاياى حقوقى اجتماعى محروم بودند . به جز پرداخت ماليات و شركت در جنگ‌ها وظيفه ديگرى نداشتند . « نفيسى » دربارهء امتيازات « طبقاتى ساسانى » مىنگارد : . . . چيزى كه بيش از همه در ميان مردم ايران « نفاق » افكنده بود ، « امتيازات طبقاتى » بسيار خشنى بود كه ساسانيان در ايران برقرار كرده بودند و ريشه آن در تمدن‌هاى پيشين بوده ، اما در دوره‌ى ساسانى ، بر سخت‌گيرى افزوده بودند . در درجهء اول ، هفت خانوادهء اشراف و پس از ايشان ، طبقات پنج‌گانه امتيازاتى داشتند و « عامّهء مردم » از آن محروم بودند . تقريبا « مالكيت » انحصار به آن هفت خانواده داشت . ايران ساسانى . . . در حدود 140 ميليون جمعيت داشته است ، اگر شماره افراد هر يك از هفت خاندان را ، صد هزار تن بگيريم ، شماره مجموع آن‌ها به « هفت صد هزار » مىرسد و اگر فرض كنيم كه مرزبانان و مالكان - كه ايشان نيز تا اندازه‌اى از حقّ مالكيت بهره‌مند

--> ( 1 ) . سني ملوك الأرض و الأنبياء ، ص 420 . ( 2 ) . تاريخ طبرى ، به نقل كريستن سن ، ص 327 .