خرافات و افسانه‌پرستى نزد عرب قرآن مجيد ، هدف‌هاى مقدس بعثت پيامبر اسلام را با جمله‌هاى كوتاهى بيان كرده است . در يكى از آن آيه‌ها - كه شايان توجه بيشتر است - چنين آمده است : وَ يَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَ الْأَغْلالَ الَّتِي كانَتْ عَلَيْهِمْ « 1 » ؛ پيامبر اسلام تكاليف شاق و غل و زنجيرهايى را كه بر آن‌ها است برمىدارد . اكنون بايد ديد مقصود از غل و زنجيرى كه در دوران طلوع فجر اسلام ، به دست و پاى عرب دوران جاهليت بود چيست ؟ بديهى است كه مقصود ، غل و زنجير آهنين نيست ، بلكه منظور همان اوهام و خرافاتى است كه فكر و عقل آن‌ها را از رشد و نمو بازداشته بود و چنين گيرودارى كه به بال فكر بشر بسته شود ، به مراتب از سلسله آهنين ، زيان‌بخش‌تر است ، زيرا زنجيرهاى آهنين پس از گذشتن مدتى ، از دست و پا برداشته مىشود و فرد زندانى با فكر سالم و منزه از خرافات گام در زندگى مىگذارد ، اما سلسله‌هايى كه از اوهام و اباطيل ، بسان رشته‌هاى سردرگم ، به عقل و شعور و ادراك انسان پيچيده مىشود ، چه‌بسا تا دم مرگ ، با انسان همراه است و او را از هر گونه تلاش ، حتى براى باز كردن اين قيد و بند بازمىدارد . انسان با فكر سالم و در پرتو عقل و خرد مىتواند هر گونه قيد و بند آهنين را درهم شكند ، ولى تلاش انسان بدون فكر سالم و دور از هرگونه وهم و خيال ، نقشى بر آب و عارى از فايده مىشود . يكى از بزرگ‌ترين افتخارهاى پيامبر گرامى اين است كه با خرافات و اوهام و افسانه و خيال مبارزه كرد و عقل و خرد بشر را از غبار و زنگ خرافات شست‌وشو داد و فرمود : من براى اين آمده‌ام كه قدرت فكرى بشر را تقويت كنم و با هر گونه خرافات - به هر رنگ كه باشد - حتى اگر به پيشرفت هدفم كمك كند سرسختانه مبارزه كنم . سياست‌مداران جهان كه جز حكومت بر مردم غرض و مقصدى ندارند ، پيوسته از

--> ( 1 ) . اعراف ( 7 ) آيه 157 .