تمدن درخشان و با عظمتى دارد ؛ يمن مقر سلطنت ملوك « تبايعه » ( جمع تبع ) بود و آنان ساليان دراز در يمن حكومت كرده‌اند ، يمن قبل از اسلام ، مركز مهمّ تجارت بود و در حقيقت چهار راه عربستان به شمار مىرفت . معادن زرخيز عجيبى داشت و طلا و نقره و احجار كريمهء آن ، به خارج كشور صادر مىگرديد . آثار و نمونه‌هاى تمدن آن روز يمن تا امروز باقى است . مردم باهوش يمن ، در دورانى كه وسايل كارهاى سنگين در دست بشر نبود ، توانسته بودند با همت بلند خود ساختمان‌هاى جالب و مرتفع ، بنا كنند . سلطان‌هاى يمن ، حكومت‌هاى بىمنازعى داشتند ، ولى در عين حال از اجراى نظام نامهء حكومت كه دانشمندان يمن تصويب و تدوين كرده بودند خوددارى نمىكردند و در قسمت كشاورزى ، باغدارى ، گوى سبقت را از ديگران ربوده ، آيين‌نامه‌اى دقيق براى كشت و زرع زمين‌ها و آبيارى مزارع و باغ‌ها تهيه كرده و به مورد اجرا گذاشته بودند . از اين لحاظ ، كشورشان از كشورهاى ممتاز و مترقى آن دوران شمرده مىشد . « گوستاولوبون » - مورخ معروف فرانسوى - دربارهء يمن مىنويسد : در تمام عربستان نقطه‌اى خرّم‌تر و حاصل‌خيزتر از يمن نيست . « ادريسى » مورخ شهير قرن دوازده ، دربارهء شهر « صنعاء » چنين مىنويسد : آنجا دار السلطنهء عربستان و پايتخت يمن است و ابنيه و قصور اين شهر ، معروف دنياست ، منازل و مساكن معمولى شهر با سنگ‌هاى تراشيده بنا شده است . اين آثار شگفت‌آورى كه از حفارىها و كاوش‌هاى اخير خاورشناسان به دست آمده است ، تمدن شگفت‌انگيز دوران گذشتهء يمن را ، در قسمت‌هاى مختلف آن « مأرب » ، « صنعا » و « بلقيس » ثابت مىنمايد . در شهر مأرب ( شهر معروف سبا ) ، كاخ‌هاى آسمان خراش كه دروازه‌ها و طاق‌هاى