گويا نويسندهء سيره ، وقايع جان‌گداز فرزندان على را ناديده گرفته است ؛ در صورتى كه آن صحنه‌هاى خونين كه فرزندان اميه با ريختن خون‌هاى پاك فرزندان پيامبر به وجود آوردند ، زنده‌ترين گواه بر وجود خصومت ميان اين طايفه است ، ولى معلوم نيست چرا اين نويسنده ، از اين جريان‌ها نامى نبرده است ؟ يكى از خصوصيات اولاد « عبد مناف » - كه در اشعار و ادبيات عرب منعكس است - اين است كه آن‌ها در نقاط مختلف جان سپرده‌اند : مثلا « هاشم » در غزوه ، « عبد شمس » در مكّه ، « نوفل » در خاك عراق و « مطّلب » در خاك يمن جان سپرده‌اند . « 1 » يك نمونه از اخلاق « هاشم » اين است كه هر موقع هلال « ذى الحجّه » ديده مىشد ؛ بامدادان به سوى كعبه مىآمد و به ديوار كعبه تكيه كرده و خطبه‌اى به شرح زير مىخواند : گروه قريش ! شما عاقل‌ترين و شريف‌ترين گروه عرب هستيد . نژاد شما بهترين نژادها است . خدا شما را در كنار خانهء خود جاى داده و اين فضيلت را براى شما از ميان ساير فرزندان اسماعيل اختصاص داده است . هان ، اى قوم من ! زائران خانهء خدا در اين ماه ، با شور عجيبى به سوى شما روى مىآورند ، آنان مهمانان خدايند ، پذيرائى آن‌ها بر عهدهء شما است . در ميان آن‌ها افراد تهىدست - كه از نقاط دور دست مىآيند - بسيار است . سوگند به صاحب اين خانه ، اگر قدرت و توانايى داشتم كه از مهمانان خدا پذيرائى كنم ، هرگز از شما تقاضاى كمك نمىكردم ، ولى فعلا آنچه مقدورم هست و از راه حلال كسب كرده‌ام در اين راه مصرف مىكنم و شما را سوگند مىدهم به احترام اين خانه ، مبادا كسى مالى را بذل كند كه آن را از راه ستم به دست آورده است ، يا در دادن و بذل آن دچار ريا يا اكراه و اجبار گردد و اگر كسى در مساعدت ، رضايت خاطر نداشته باشد از انفاق خوددارى نمايد . « 2 » زمامدارى هاشم از هر جهت به سود مكّيان بود و در بهبود وضع زندگى مردم تأثير

--> ( 1 ) . همان . ( 2 ) . همان ، ج 1 ، ص 6 - 7 .