امام خويش و نصرت قرآن مىكردند . اين از سخنرانيها و رجزها و پاسخهايشان روشن بود . سيد الشهدا « ع » را امامى مىدانستند كه بايد ياريش كرد و جان در راهش باخت و دشمنانش را كافر دلان نفاق پيشه‌اى مىشناختند كه جهاد با آنان همچون جهاد با مشركان بود و اجر داشت . سخنان امام حسين « ع » ، امام سجاد « ع » ، حضرت ابا الفضل ، على اكبر ، جوانان بنى هاشم ، ياران ابا عبد الله « ع » همه گوياى عمق بصيرت آنان است . امام صادق « ع » دربارهء حضرت عباس ، تعبير « نافذ البصيرة » دارد ، كه گوياى عمق بينش و استوارى ايمان او در حمايت از سيد الشهداست : « كان عمّنا العبّاس بن علىّ نافذ البصيرة صلب الأيمان . . . » . « 1 » در زيارتنامهء حضرت عباس است : « و انّك مضيت على بصيرة من امرك مقتديا بالصّالحين . . . » . سخن على اكبر خطاب به امام كه « مگر ما بر حق نيستيم ؟ » مشهور است . در جبههء مقابل ، كوردلانى دنيا طلب و فريب‌خوردگانى بىانگيزه و تحريك‌شدگانى نادان بودند كه تبليغات اموى چشم بصيرتشان را بسته بود و لقمه‌هاى حرام ، گوش حقيقت نيوش را از آنان گرفته بود . - درسهاى عاشورا ، وفا ، شهادت طلبى ، فرهنگ عاشورا بطان نام منزلى از منزلگاههاى كوفه به طرف مكّه . در اطراف كوفه و از آن طايفه‌اى از بنى اسد است . امام حسين « ع » در مسير خويش به كوفه ، از اين منزلگاه هم گذشته است . در آنجا قصرى و مسجدى و آب و آبادى بوده كه كاروانيان براى استراحت فرود مىآمدند . « 2 » بكر بن حىّ تميمى از شهداى كربلاست . وى ابتدا در سپاه عمر سعد بود ؛ امّا روز عاشورا به سپاه حسين « ع » پيوست و در حملهء اوّل شهيد شد . « 3 » بكير بن حمران احمرى از كوفيان طرفدار يزيد . وى كسى بود كه در كوچه‌هاى كوفه با مسلم بن عقيل نبرد تن به تن كرد و ضربت تيغ مسلم او را مجروح ساخت . هم او بود كه به دستور ابن زياد ، مسلم

--> ( 1 ) - اعيان الشيعة ، ج 7 ، ص 430 . ( 2 ) - الحسين فى طريقه الى الشهادة ، ص 80 . ( 3 ) - عنصر شجاعت ، كمره‌اى ، ج 3 ، ص 44 .