نمىداريم . و بازماندگان ما به زيارت خواهند آمد . وقتى حادثه به متوكّل گزارش شد ، به آن فرمانده نوشت كه دست از مردم بردارد و به كوفه بازگردد و چنين وانمود كند كه مسافرتش به كوفه در رابطه با مصالح مردم بوده . . . تا اينكه در سال 247 باز تجمّع مردم زياد شد . به نحوى كه در آن محلّ ، بازارى درست شد . مجدّدا بناى سخت‌گيرى گذاشتند . « 1 » روز به روز بر زائران افزوده مىشد ، متوكّل سردارى فرستاد و ميان مردم اعلام كردند كه ذمّهء خليفه از كسى كه به زيارت كربلا رود بيزار است . بازهم آن منطقه را ويران كردند و آب بستند و شخم زدند و قبر را شكافتند . « 2 » اين گونه برخوردها و جفاها ، همه براى پراكندن مردم از گرد اين كانون حرارت و شوق بود ، امّا كمترين نتيجه‌اى نمىگرفتند و بر شوق مردم افزوده مىشد . « بهاى وصل تو گر جان بود ، خريدارم » . كربلا ، سنگر مقاومت مىگشت و كعبهء اهل حقيقت و و لا . آرى . . . « زيارت اين خاك است كه تودهء مردم را يارى مىدهد تا به انقلاب حسين « ع » و به جهاد و مبارزهء او عليه ظلم بينديشند و به رسوا كردن دستگاه حاكم بنشينند . چنين است كه اين خاك - خاك كربلا - سمبل و شعار مىشود و طواف آرامگاه حسين ، با صد طواف كعبه مقابل مىشود و حتّى بر آن ترجيح مىيابد . » « 3 » وهّابيان نيز در سال 1216 ه . ق . به كربلا حمله كردند و اين تهاجمها ، ده سال ادامه داشت . هم شهر را غارت و هم مردم را قتل عام و هم قبر مطهّر را خراب كردند . يك بار هم « امير سعود » در سال 1225 با سپاهى متشكّل از 20 هزار جنگجوى وهّابى به نجف و از آنجا به كربلا تاختند . « 4 » در عصر حاضر نيز ، حكومت بعثى عراق ، براى در هم كوبيدن حركت انقلابى شيعيان اين سرزمين ، در سال 1370 ش . با انواع سلاحها مردم را در نجف و كربلا به خاك و خون كشيد و با توپخانه ، گنبد و بارگاه امام حسين « ع » را مورد هجوم قرار داد . و اين پس از قيام مردمى بر ضدّ حكومت « صدّام » بود كه شهر نجف و كربلا را به تصرّف در آوردند و رژيم

--> ( 1 ) - اعيان الشيعة ، ج 1 ، ص 628 ، تراث كربلا ، ص 34 ( با اختلاف در عبارات ) . ( 2 ) - تتمة المنتهى ، ص 241 . ( 3 ) - مجموعه آثار ، شريعتى ، ج 7 ( شيعه ) ص 20 . ( 4 ) - براى آشنايى با فتنه‌ها و تهاجمات وهابيها به اعتاب مقدّسه ، از جمله ر . ك : « كشف الارتياب » ، سيد محسن امين ، « اعيان الشيعة » ، ج 1 ، ص 628 ، « تراث كربلا » ، سلمان هادى الطعمه ، ص 262 ، « موسوعة العتبات المقدسه » ، كربلا ، جزء 1 ، ص 201 ، « فرقهء وهابى » ، محمد حسين قزوينى ، « تاريخ كربلا » عبد الجواد كليد دار ، ص 234 .