آن را در دل داشتند و خدا از آن خبر داد . . . ( سپس ) خداى سبحان فرمود : « پس خدا از شر آن روز آنان را نگاه داشت و « شادابى » در چهره و « شادمانى » « در دل را » به آنان ارزانى داشت و به ( پاس ) آنكه صبر كردند « بهشت » كه در آن اقامت كنند « و پرنيان » كه از آن فرش و لباس گيرند « پاداششان داد » « 1 » . « در آن بهشت بر تختهاى ( حجله دار ) تكيه زنند كه در آن نه آفتابى بينند و نه سرمايى » « 2 » . ابن عبّاس گويد : بهشتيان در بهشت هستند كه ناگاه مىبينند بهشتها همانند آفتابى بر همه بهشتيان پرتو مىافكند : بهشتيان مىگويند : پروردگارا : در كتاب خود فرموده‌اى : « آنان در بهشت ، آفتابى نبينند » « 3 » ؟ ! خدا جبرئيل را فرستاده مىگويد : اين آفتاب نيست ، بلكه على عليه السّلام و فاطمه عليها السّلام ( در بهشت خود ) خنديدند و از نور خندهء آنان همه بهشتها درخشيدند . و سورهء مباركه « هل اتى » تا « و كان سعيكم مشكورا » در شأن اهل بيت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله نازل شده است . [ 26 ] - 26 - زيد بن ارقم گويد : رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله از گرسنگى سنگ بر شكم خود مىبست او روزى روزه بود و چيزى ( براى خوردن ) نداشت به خانهء فاطمه عليها السّلام آمد حسن و حسين عليهما السّلام مىگريستند ، چون رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله را ديدند از دوش او بالا رفته ( يا طبق نسخه پاورقى بحار : بر دوش پيامبر صلّى اللّه عليه و آله چسبيده ) مىگفتند : « به مادرمان بگو خوراكمان دهد » « 4 » . پيامبر صلّى اللّه عليه و آله به

--> ادامهء پاورقى از صفحهء قبل وَ لا شُكُوراً الانسان : 9 . ( 1 ) فَوَقاهُمُ اللَّهُ شَرَّ ذلِكَ الْيَوْمِ وَ لَقَّاهُمْ نَضْرَةً وَ سُرُوراً وَ جَزاهُمْ بِما صَبَرُوا جَنَّةً وَ حَرِيراً الانسان : 12 - 11 . ( 2 ) مُتَّكِئِينَ فِيها عَلَى الْأَرائِكِ لا يَرَوْنَ فِيها شَمْساً وَ لا زَمْهَرِيراً الانسان : 13 . ( 3 ) لا يَرَوْنَ فِيها شَمْساً . ( 4 ) يا أبانا قل لامّنا تطعمنا .