شما ( آن را ) آموخت ، و به بركت شما و دلسوزى شما بر امّت جدّ بزرگوار خودتان ، از اشتباه خود توبه كرد . روزه گرفتن و ايثار او [ 25 ] - 25 - مرحوم صدوق به دو طريق ، از امام صادق عليه السّلام نقل مىكند كه : پدرم پيرامون آيهء شريفه يُوفُونَ بِالنَّذْرِ « 1 » فرمودند : حسن و حسين عليهما السّلام در كودكى بيمار شدند ، پيامبر صلّى اللّه عليه و آله با دو نفر به عيادت آنان آمد . يكى از آن دو نفر ( به على عليه السّلام ) عرض كرد : ابا الحسن ! اى كاش براى فرزندان خود نذرى مىكردى كه خدا آنان را شفا دهد . حضرت عليه السّلام فرمود : جهت شكرگزارى در درگاه خدا سه روز روزه مىگيرم ، فاطمه و خود كودكان و « فضّه » كنيز آنان نيز همين نذر را كردند « 2 » ، خدا به آن دو ، لباس عافيت پوشاند از اين رو روزه نذرى خود را شروع كردند ، در حالى كه هيچ خوراكى نداشتند . على عليه السّلام نزد شمعون يهودى كه كار پشم‌ريسى داشت و در همسايگى ايشان بود رفته ، فرمود : آيا مىتوانى پشم چيده ( و آماده‌اى ) كه آن را دختر محمّد صلّى اللّه عليه و آله در مقابل سه من جو براى شما بريسد به من بدهى ؟ عرض كرد : بله ، او پشم و جو را داد و حضرت عليه السّلام آنها را آورده ماجرا را به فاطمه عليها السّلام گفت ، او هم پذيرفته فرمان برد . سپس شروع كرده يك سوم آن را رشت . آنگاه يك من جو را برداشته آرد نمود و خمير كرد و از آن پنج قرص نان - براى هر نفر يك عدد - پخت . على عليه السّلام نماز مغرب را با پيامبر صلّى اللّه عليه و آله خوانده به منزل آمد ، سفره را گستردند و هر پنج نفر ( كنار سفره نشستند ) ، على عليه السّلام همين كه اولين لقمه را گرفت ( تا افطار كند ) مسكينى بر در منزل آمد و عرض كرد : سلام بر شما اى خاندان محمّد صلّى اللّه عليه و آله ! من يكى از مسلمانان مسكينم ، از آنچه مىخوريد به من هم بخورانيد خدا شما را بر سفره‌هاى بهشتى اطعام فرمايد . على عليه السّلام ( تا اين سخن را شنيد ) لقمه را از دست نهاد ، سپس فرمود :

--> ( 1 ) سورهء انسان ، آيهء 7 . ( 2 ) و نحن أيضا نصوم ثلاثة أيّام .