كرد : اين را از كجا آورده‌اى ؟ فرمود : « ما چندين روز است كه از اين غذا مىخوريم » « 1 » ، امّ ايمن خدمت فاطمه عليها السّلام آمده عرض كرد : فاطمه ! اگر نزد امّ ايمن چيزى باشد آن براى فاطمه عليها السّلام و فرزندان اوست ، و اگر نزد فاطمه چيزى باشد امّ ايمن از آن بهره‌اى ندارد ؟ پس فاطمه عليها السّلام از آن غذاى بهشتى براى امّ ايمن آورد . همين كه امّ ايمن از آن خورد آن كاسهء بهشتى ناپديد شد . پيامبر صلّى اللّه عليه و آله به فاطمه عليها السّلام فرمود : اگر از آن به امّ ايمن نخورانده بودى تو و فرزندانت تا قيام قيامت از آن تناول مىكرديد . سپس امام باقر عليه السّلام فرمود : اكنون آن كاسه نزد ما است كه قائم ما عليه السّلام آن را در زمان ( ظهور ) خود بيرون مىآورد . نشانهء امامت [ 13 ] - 13 - مرحوم مجلسى با سند خود از فريقين ( شيعه و سنى ) نقل مىكند كه : سلمان فارسى و براء بن عازب از امّ سليم نقل كرده‌اند كه گفت : من بانويى ( باسواد ) بودم كه تورات و انجيل را خوانده بودم ، از اين رو اوصياء پيامبران را مىشناختم و دوست داشتم كه وصىّ محمّد صلّى اللّه عليه و آله را نيز بشناسم . پس چون كاروان ما به مدينه رسيد ، آنها را با قبيله خود پشت سر نهادم و خدمت رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله رسيدم . عرض كردم : اى رسول خدا ! هيچ پيامبرى نيست مگر آنكه دو جانشين دارد ، يك جانشين پيش از او مىميرد و جانشين ديگر پس از او مىماند . جانشين موسى در حيات او هارون بود كه پيش از موسى از دنيا رفت . سپس وصىّ پس از مرگش يوشع بن نون بود ، وصىّ عيسى در حياتش « كالب ابن يوحنا » بود كه پيش از عيسى از دنيا رفت و وصى پس از خودش شمعون صفا پسر عمّه مريم بود و من در كتب آسمانى پيشين جستجو كرده‌ام و جز يك نفر كه وصى در حيات و ممات شما خواهد بود پيدا نكرده‌ام . اى رسول خدا - جانم به فدايت - بگو وصىّ شما كيست ؟

--> ( 1 ) إنّا لنأكله منذ أيّام .