( 1 ) و با نوعى از رحمت بارى سبحانه و تعالى است و اثر اجابت دعاى پيغمبر ( 191 ) ما و حالت وفات نيكمردان . اى بار خدايا ، معاذ را و فرزندان او را از اين و با نصيبى وافر روزى گردان . چون معاذ بن جبل اين دعا كرد و بازگشت و با در پسر او عبد الرحمن - رحمة اللّه عليه - اثر كرده و در تب افتاده بود . در آن روز او را وفات رسيد . فرمود تا او را شسته ، حنوط پاشيدند ، و كفن كردند و بر او نماز گزاردند و مدفون ساختند . چون به خانه آمدند ، معاذ بر بستر مرگ [ 174 ] افتاده و با بر او اثر كرد . مردمان به عيادت او آمدند . او را دعاى خير مىگفتند و مىترسيدند كه مبادا او را وفات رسد . هر قومى كه به عيادت او آمدندى معاذ ايشان را پندها دادى و نصيحتها كردى : اى مردمان ، براى آن جهان كار كنيد كه امروز مىتوانيد وقت را غنيمت شماريد ، نه آنكه [ 64 ب ] وقتى آرزو كنيد و نتوانيد يافت . آنچه داريد در راه خداى عزّ و جل نفقه كنيد پيش از آنكه از اين جهان برويد و به ميراث گذاريد كه از دنيا نصيب شما همان قدر است كه بخوريد يا بياشاميد و يا صدقه دهيد و آنچه از اين گذشته باشد به ميراث خواهيد گذاشت . در آن ميان مردى او را گفت : دانسته‌ام كه تو بر مسلمانان رحيمدلى ، و ايشان را نيكخواهى . مرا پندى ده كه آن را كار بندم و به كسى ديگر در پند خواستن محتاج نگردم . معاذ گفت : اى برادر ، روزها روزه مىدار و شبها نماز مىگزار . در سحرها از خداى تعالى آمرزش مىخواه و ذكر خداى بسيار مىكن . خمر مخور و زنا و فساد مكن . زنان و مردان پارسا را دشنام مده و به بدكردارى منسوب مكن . از ميان صف لشكر اسلام وقتى كه روى به كفّار آورده باشى و جنگ خواهى كرد مگريز و پشت مده . نمازهاى فريضه را در اوقات آن بگزار و شرايط آن به جاى آر زكات باز مگير و رحم بپيوند و صلهء رحم عزيز مىدار و بر مؤمنان رحيمدل باش . چون اين كارها را كه بر شمردم به جاى آرى و ضايع نگذارى و بدان مواظبت نمايى من كه معاذم ، ضمان باشم كه بهشت جاى تو باشد . [ 175 ]

--> [ ( 174 ) ] ت : موت ، چ : مرض . [ ( 175 ) ] ت : « كه بهشت . . . باشد » حذف شده است .