آمنون ، تتربّصون بنا الدّوائر و تتوكّفون الأخبار و تنكصون عند النّزال و تفرّون عند القتال » . « و شما در همان شرايط ( كه على عليه السّلام در ميدان‌هاى جنگ به كام آتش جنگ مىرفت و جان خود را به خطر مىانداخت ) در آسايش و رفاه به سر مىبرديد ، به فكر خود بوديد و از نعمتها بهره‌مند ، آسوده و بىخيال ؛ در كمين ما نشسته كه اوضاع چگونه مىچرخد و گوش به زنگ اخبار . به هنگام نبرد گام پس مىنهاديد ، و درگاه جنگ و كشتار پا به فرار مىگذاشتيد » . علّامه مجلسى در شرح اين جملات گويد : مقصود آن است كه آنان هيچ‌گاه ايمان نياوردند و هميشه در حال نفاق بودند . در فراز ديگر مىفرمايد : « و انحلّت عقد الكفر و الشّقاق ، و فهتم بكلمة الإخلاص فى نفر من البيض الخماص » . « و عقده‌هاى كفر و الحاد گشوده شد و شما به همراهى گروهى از سپيدرويان پاك نهاد ( پارسايان آبرومند ) گوياى كلمه اخلاص شديد » . علّامه مجلسى گويد : در اين عبارت نيز كنايه از آن است كه آنان هيچ‌گاه ايمان نياوردند . اين است آن مقصود و الا و روشن از اين حديث قدسى نه آنچه كه به برخى از اذهان ساده‌انديش خطور كرده كه فكر كرده‌اند حديث در مقام بيان افضليّت على عليه السّلام بر پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و حضرت زهرا عليها السّلام بر آن هر دو بزرگوار است . مرحوم استاد دكتر محمّد ابراهيم آيتى در كتاب « سرمايهء سخن » عبارتى در همين راستا دارند كه عين عبارات ايشان را در اينجا مىآوريم : « علّت غايى آفرينش ، پرستش و عبادت خداوند متعال است ، اين علّت در ذهن ، مقدّم و در وجود ، مؤخّر است ؛ واسطه در پيدايش اين علّت رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم است . او نخستين موجود و اشرف موجودات است ، افلاك به خاطر وجود او آفريده شده‌اند از اين رو خداوند فرمود : لو لاك لما خلقت الافلاك . و نبايد از جمله دوم چنين برداشت كه مقام حضرت على عليه السّلام از مقام حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم بالاتر است ، چگونه مىتوان چنين گفت در صورتى كه خود حضرت على فرموده است : « انا عبد من عبيد محمّد » بلكه مقصود آن است كه چون انگيزه و هدف از آفرينش حضرت