( 1 ) پنجمى مرگ فرزند شايسته و صالح كه از شخص مسلمانى بميرد و او آن را در راه خدا حساب كند » . عريب از گفتهء محمد بن شعيب بن شاپور ، از سعيد بن سنان ، از يزيد بن عبد الله بن عريب از پدرش از پدر بزرگش عريب مرا خبر دادند كه مىگفته است * دربارهء اين بخش از آيهء ششم سورهء انفال كه خداوند مىفرمايد « و كسان ديگرى جز ايشان كه شما آنان را نمىشناسيد و خداوند مىشناسدشان » از حضرت ختمى مرتبت پرسيدند كه منظور چه كسانى هستند ، فرمود يعنى جن و جنيان . « 1 » و با همين سلسله سند نقل شده است كه رسول خدا فرموده است ، جنيان كسى را كه در خانه‌اش اسب گزينه‌يى داشته باشد آزار نمىدهند و تباه نمىسازند . « 2 » و باز با همين سلسله سند نقل شده است كه از حضرت ختمى مرتبت دربارهء آيهء دويست و هفتاد و چهارم سورهء بقره كه مىفرمايد « كسانى كه اموال خود را نهان و آشكار مىبخشند براى آنان پاداششان در پيشگاه خدايشان خواهد بود و بيمى بر ايشان نيست و نه اندوهگين مىشوند » پرسيدند فرمود « اسب داران و سواركاران‌اند » . و با همين سلسله سند آمده است كه پيامبر فرموده است « به يال و كاكل اسب تا روز رستخيز خير بسته است و دارندگان اسب در آن باره يارى داده مىشوند » . « 3 » و با همين اسناد آمده است كه پيامبر فرموده است « كسى كه بر اسب هزينه مىكند چون كسى است كه دستش براى صدقه دادن گشاده باشد و آن را نبندد ، ادرار و پشكل اسب به روز رستخيز چون مشك ناب خوشبوست » . « 4 »

--> ( 1 ) طبرى هم در تفسير اين آيه همينگونه گفته است ؛ به ترجمه تفسير طبرى ، ص 589 به اهتمام حبيب يغمايى ، 1342 ش مراجعه شود . ( 2 ) به شمارهء 3652 جامع الصغير سيوطى و نيز در مسند ابو يعلى و معجم طبرانى آمده و مصححان جامع الصغير افزوده‌اند كه حديث ضعيفى است . ( 3 ) به جامع الصغير سيوطى ، شمارهء 4159 و 4160 هم آمده است و در پابرگ افزوده‌اند كه از عريب نقل شده و حديث صحيحى است . ( 4 ) به جامع الصغير سيوطى ، شمارهء 4159 و 4160 هم آمده است و در پابرگ افزوده‌اند كه از عريب نقل شده و حديث صحيحى است .