( 1 ) حكم بن عمير ثمالى از قبيلهء ازد و ساكن شهر حمص بوده است . عمار بن نصر از بقية بن وليد ، از عيسى بن ابراهيم ، از موسى بن حبيب ما را خبر داد كه مىگفته است * از حكم بن عمير ثمالى كه از اصحاب پيامبر بود شنيدم مىگفت رسول خدا فرموده‌اند هر دو تن و آنچه پيش از آن باشد جماعت است - يعنى در نمازگزاردن . عبد الله بن عائذ ثمالى با رسول خدا ( ص ) مصاحبت داشت و ساكن شام شد ، ابو يمان حمصى از صفوان بن عمرو ، از ابو سفيان محمد بن زياد الهانى نقل مىكرد كه مىگفته است * هنگامى كه عبد الله بن عائذ ثمالى محتضر شده است ، خصيف بن حارث به او گفته است چه خوب است اگر بتوانى پس از مرگ به خواب ما بيايى و ما را خبر دهى كه پس از مرگ چه ديدى و چه بر سرتان آمد ، گويد پس از چندى او را در خواب ديد و گفت آيا ما را خبر مىدهى ؟ عبد الله بن عائذ گفت سرانجام رهايى يافتيم و نزديك بود كه نجات پيدا نكنيم . آرى پس از گرفتاريهايى كه موها را سپيد مىكند رهايى يافتيم و پروردگار خود را بهترين پروردگار ديديم ، گناهان را مىآمرزد و از خطاها مىگذرد فقط از گناه احراض گذشت نمىكند . گويد از عبد الله بن عائذ پرسيدم احراض چيست ؟ گفت كسانى كه مردم با انگشتان خود به ايشان اشاره مىكنند . « 1 » ابو ثعلبه خشنى منسوب به قبيلهء خشين است كه از شاخه‌هاى قبيلهء قضاعه است ، آن چنان كه ياران او به ما خبر داده‌اند نامش جرهم و نام پدرش ناش بوده است ، و از گفتهء ابو مسهر دمشقى ما را خبر

--> ( 1 ) ابن اثير در النهاية ، ج 1 ، ص 368 ، احراض را به معنى كسانى كه شهره به گناه شده‌اند و در گناه چنان زياده‌روى كرده‌اند كه مردم آنان را به يك ديگر با انگشت نشان مىدهند و نيز به معنى كسانى كه مذهب آنان فاسد است معنى كرده است .