( 1 ) عبد الله بن بسر مازنى او پسر مازن بن منصور برادر سليم بن منصور و كنيه‌اش ابو صفوان بوده است . محمد بن سعد مىگويد ، از ابو يمان حمصى ، از اسماعيل بن عياش ، از جرير بن عثمان و صفوان بن عمرو مرا خبر دادند كه آن دو مىگفته‌اند عبد الله بن بسر را كه از اصحاب پيامبر ( ص ) بوده است ديده‌اند كه موهاى سر و ريش خود را با رنگ زرد خضاب مىبسته است و سر برهنه بوده است . ابو يمان مىگويد * جرير بن عثمان مرا گفت خود ديدم جامه‌هاى عبد الله بن بسر برچيده و تا حدود ساق پايش بود و رداى او بالاى پيراهن بود و هر گاه ميان راه از كنار سنگى مىگذشت از آن فاصله مىگرفت . گويد صفوان بن عمرو مرا خبر داد و گفت * بر پيشانى عبد الله بن بسر نشان سجده ديدم . واقدى مىگويد * عبد الله بن بسر به سال هشتاد و هشت به سن نود و چهار سالگى درگذشت و او آخرين كس از اصحاب رسول خداست كه در شام درگذشته است . عبد الله بن حوالة كنيه‌اش ابو حواله بوده است . هيثم بن عدى مىگويد او از قبيلهء ازد بوده است . واقدى مىگويد * از تيرهء معيص بن عامر بن لوى و كنيه‌اش ابو محمد و ساكن اردن بوده است و در سالهاى پايانى حكومت معاوية بن ابى سفيان به هفتاد و دو سالگى و به سال پنجاه و هشت درگذشته است . يزيد بن هارون از گفتهء كهمس بن حسن از عبد الله بن شقيق از مردى از قبيلهء عنزه به نام زائده يا مزيده بن حواله ما را خبر داد كه مىگفته است * در سفرى همراه رسول خدا ( ص ) بوديم و حديثى را كه تمام آن در مورد عثمان بود از حضرت ختمى مرتبت نقل مىكرد . « 1 »

--> ( 1 ) ظاهرا در اين سلسله سند نام خود عبد الله بن حواله از متن همهء چاپها افتاده است و گر نه ارتباط موضوع سست خواهد بود ، و براى اين بنده چندان روشن نيست .