ابن سعد ( مترجم : محمود مهدوى دامغانى )

342

الطبقات الكبرى ( فارسي )

( 1 ) مسيب بن شريك كنيه‌اش ابو سعيد و از خاندان شقره تميم بوده و در خراسان زاده شده بود ، او در كوفه پرورش يافت ، از اعمش و اسماعيل بن ابى خالد و عبد الملك بن ابى سليمان و جز ايشان حديث شنيد و در حديث ضعيف بود و به سخن او احتجاج نمىشد ، او به بغداد آمد و ساكن آن شهر شد و سرپرستى بيت المال را براى هارون عهده‌دار شد ، خانه‌اش در بخش اصلى بغداد يعنى جايى كه منصور ساخته است قرار داشت ، و او را در آن شهر اعقابى هستند ، او در بغداد به سال يكصد و هشتاد و شش در گذشت . ابو البخترى قاضى نامش وهب و پسر وهب بن وهب بن كثير بن عبد اللّه بن زمعة بن اسود بن مطلب بن اسد بن عبد العزّى بن قصىّ و از مردم مدينه بوده است ، سپس از مدينه بيرون آمده و ساكن شام شده است . پس از آن به بغداد آمده است ، خليفه هارون او را به سرپرستى قضاى بخش عسكر مهدى بغداد گماشت و پس از چندى او را از آن كار بر كنار ساخت و پس از بركنارى به كار بن عبد اللّه زبيرى از حكومت مدينه ، هارون ابو البخترى را به امامت جماعت و فرماندهى نظامى و سرپرستى قضاى مدينه گماشت ، ابو البخترى پير مردى محترم و از رجال نامور قريش بود ولى در حديث ارزشى نداشت و چون حديثهاى ناشناخته‌يى روايت كرد حديث او را رها كردند ، سپس از مدينه هم بر كنار شد و به بغداد برگشت و همان جا مقيم بود تا در سال دويست درگذشت . « 1 » حجاج بن محمد اعور كنيه‌اش ابو محمد و آزاد كرده و وابستهء سليمان بن مجالد بوده است و سليمان خود آزاد

--> ( 1 ) ابو البخترى آخرين حاكم مدينه از سوى هارون بوده است به زامباور ، معجم الانساب و الاسرات مراجعه شود .