ابن سعد ( مترجم : محمود مهدوى دامغانى )

321

الطبقات الكبرى ( فارسي )

( 1 ) قاسم بن ايوب محدثى مورد اعتماد و كم حديث بوده است . ابو بلج نامش يحيى و پدرش معروف به ابو سليم و فزارى و ان شاء اللّه مورد اعتماد بوده است ، شعبه و هشيم و ابو عوانه از او روايت كرده‌اند ، يزيد بن هارون مىگويد ، من ابو بلج را كه همسايه ما بود ديده بودم ، او احساس نيازى نسبت به زنان نداشت ، چند كبوتر در خانه داشت و با همانها انس بسته بود ، او بسيار خداى را ياد مىكرد و مىگفت چون رستخيز برپاى شود به سبب ياد كردن ما از خداوند متعال به بهشت وارد خواهيم شد . منصور بن زاذان شاگرد و همنشين حسن بصرى است و هموست كه هشيم و يارانش از او روايت كرده‌اند . محدثى استوار و مورد اعتماد بوده كه قرآن را بسيار تند مىخوانده است و مىخواسته است كه آرام بخواند ولى نمىتوانسته است ، او معمولا قرآن را به هنگام چاشت ختم مىكرده است و اين موضوع از سجده‌هايى كه در رسيدن به آيات سجده دار انجام مىداده فهميده مىشده است . منصور بن زاذان از واسط كوچ كرده و در منطقهء مبارك كه در نه فرسنگى واسط است ساكن شده است ، يزيد بن هارون گويد ، كه منصور سالى كه و با و طاعون شايع شد يعنى سال يكصد و سى و يك درگذشته است . عوّام بن حوشب بن يزيد بن رؤيم ، محدثى مورد اعتماد بوده است .