ابن سعد ( مترجم : محمود مهدوى دامغانى )

314

الطبقات الكبرى ( فارسي )

( 1 ) همچنين صفيّه دختر عبد المطلّب اين ابيات را سرود : عين جودى بدمعة و سهود * و اندبى خير هالك مفقود اى چشم با اشك و بيدارى بذل محبت كن و بر بهترين كسى كه از دست شده و درگذشته است ، بگرى . و اندبى المصطفى بحزن شديد * خالط القلب فهو كالمعمود با اندوهى شديد بر مصطفى ندبه كن ، حزنى كه با قلب در آميزد و قلب شكست خورده در عشق را ماننده گردد كدت أقضى الحياة لمّا أتاه * قدر خطّ فى كتاب مجيد هنگامى كه مرگ كه مكتوب در قرآن مجيد است ، به پيامبر رسيد ، نزديك بود زندگى را بدرود گويم فلقد كان بالعباد رؤوفا * و لهم رحمة و خير رشيد پيامبر ( ص ) بر بندگان مهربان بود و از بهر آنان رحمت و مايه خير و بهترين راهنما بود رضى اللّه عنه حيّا و ميتا * و جزاه الجنان يوم الخلود خداوند از زنده و مردهء او خشنود باد و به روز رستاخيز بهشت را بر او پاداش دهاد . همچنين صفيّه دختر عبد المطلّب اين ابيات را سرود : آب ليلى علىّ بالتّسهاد * و جفّا الجنب غير وطء الوسّاد شب من به بيدار خوابى گذشت و پيكرم را چيزى جز از فشار بستر در خود مىفشرد و اعترتنى الهموم جدّا بوهن * لأمور نزلن حقّا شداد اندوهان با سستى و درماندگى در مقابل كارهاى دشوارى كه پيش آمد مرا در خود گرفت رحمة كان للبريّة طرّا * فهدى من أطاعه للسّداد پيامبر براى همگان رحمت بود و هر آن كس كه او را اطاعت كرد به رستگارى هدايت شد طيّب العود و الضّريبة و الشّيم * محض الأنساب وارى الزّناد پاك طينت و الا گهر خوشخوى نژاده و برافروزندهء آتش زنه [ كنايه از آدم كارساز و گره گشاست ]