ابن سعد ( مترجم : محمود مهدوى دامغانى )

302

الطبقات الكبرى ( فارسي )

( 1 ) از اندوه رهنمايى كه مدفون شد ، اى بهترين كسى كه بر زمين گام نهاده‌اى ما را رها مكن يا ويح أنصار النّبىّ و رهطه * بعد المغيّب فى سواء الملحد دريغ بر انصار و خويشان پيامبر ، از پس آنكه او زير لحد پنهان شد جنبى يقيك التّرب لهفى ليتنى * كنت المغيّب فى الضّريح الملحد كاش پيكر من تو را از خاك نگه مىداشت ، واى بر من ! كاش آنكه در گور نهان شد ، من بودم يا بكر آمنة المبارك ذكره * ولدته محصنة بسعد الأسعد اى برومند پسر آمنهء فرخندهء پى كه در كمال پاكدامنى فرزند خود را در برج سعادت زاد نورا أضاء على البريّة كلّها * من يهد للنّور المباركو يهتدى اى پرتو تابناكى كه به كائنات پرتو افكند و هر آن كس بدان نور مبارك راه يابد رستگار است أ أقيم بعدك بالمدينة بينهم * يا لهف نفسى ليتنى لم أولد آيا پس از تو در مدينه و ميان ايشان بمانم ؟ واى بر اندوه من ، نزادى مرا كاشكى مادرم بأبى و أمّى من شهدت وفاته * فى يوم الاثنين النّبىّ المهتدى پدر و مادرم فداى آن پيامبر و راهنمايى باد كه روز دوشنبه رحلت او را شاهد بودم فظللت بعد وفاته متلدّدا * يا ليتنى صبّحت سمّ الأسود پس از وفات او سخت اندوهگين شدم ، اى كاش در آن بامداد زهر مار نوشيده بودم أو حلّ أمر اللّه فينا عاجلا * فى روحة من يومنا أو من غد اى كاش فرمان الهى ( مرگ و رستاخيز ) ميان ما شتابان در شامگاه امروز يا فردا فرا رسد . فتقوم ساعتنا فنلقى سيّدا * محضا مضاربه كريم المحتد خدا كند قيامت ما بر پا شود تا با آن سرور و الا گهر و نيك سرشت ديدار كنيم يا ربّ فاجمعنا معا و نبيّنا * فى جنّة تفقى عيون الحسّد پروردگارا در بهشت ما و پيامبرمان را كنار هم بگذار تا چشم حسودان كور شود