ابن سعد ( مترجم : محمود مهدوى دامغانى )

20

الطبقات الكبرى ( فارسي )

( 1 ) حسن بن موسى از زهير ، از سماك بن حرب نقل مىكند كه مىگفته است از عكرمة شنيدم كه مىگفت * چون پيامبر ( ص ) از غزو بدر بپرداخت به او گفتند هر چه زودتر كاروان را درياب و فرو گير كه ديگر محافظى ندارد . پس در اين هنگام عبّاس خطاب به پيامبر ( ص ) بانگ برداشت كه : اين كار بر تو روا نيست . پيامبر ( ص ) فرمود : چرا ؟ گفت : از آنكه خداوند متعال يكى از دو گروه را به تو وعده داده بود و وعدهء خود را بر آورده است . محمد بن عبد اللّه از يونس بن ابى اسحاق ، از عيزار بن حريث نقل مىكند كه مىگفته است * پيامبر ( ص ) روز بدر دستور داد ندا دهند كه هيچ كس جز ابو البخترى را بر من حقى و منتى نيست و هر كس او را گرفت رهايش كند . و رسول خدا ( ص ) او را امان داده بود ولى او را كشته يافتند . حسن بن موسى از زهير ، از ابو اسحاق ، از عمرو بن ميمون ، از عبد اللّه بن مسعود نقل مىكند كه مىگفته است * روزى پيامبر ( ص ) روى به كعبه ايستاد و بر هفت تن از قريش نفرين كرد كه ابو جهل و اميّة بن خلف و عتبة بن ربيعة و شيبة ابن ربيعة و عقبة بن ابى معيط بودند . و به خدا سوگند روز بدر ديدمشان كه همگى كشته افتاده بودند ، و آفتاب متعفّن و متغيّرشان ساخته بود ، و روزى بسيار گرم بود . خلف بن وليد ازدى از اسرائيل ، از ابو اسحاق ، از حارثه ، از علىّ ( ع ) نقل مىكند كه مىگفته است * روز بدر چون كار سخت و دشوار مىشد به رسول خدا ( ص ) پناه مىبرديم كه از همهء مردم دليرتر و بى باك‌تر بود و هيچ كس از آن حضرت به دشمن نزديك‌تر نبود . خلف بن وليد ازدى از يحيى بن زكريّاء بن ابى زائدة ، از اسماعيل بن ابى خالد ، از بهىّ نقل مىكند كه مىگفت * روز بدر عتبة و شيبة پسران ربيعة و وليد ابن عتبة به ميدان آمدند و حمزة بن عبد المطلّب و على بن ابى طالب ( ع ) و عبيدة بن حارث به مقابلهء آنان رفتند . شيبه برابر حمزه ايستاده گفت : كيستى ؟ گفت : من شير خدا و رسول خدايم . گفت : همتايى بزرگوارى . و دو ضربه رد و بدل كردند و حمزه او را كشت . آن گاه وليد برابر على ( ع ) ايستاد و پرسيد : كيستى ؟ گفت : من بندهء خدا و برادر رسول اويم . و وليد را كشت . آن گاه عتبه برابر عبيده ايستاد و پرسيد : كيستى ؟ گفت : همانم كه در پيمان ( خلف ) بودم . گفت : همتايى بزرگوارى . و دو ضربه به يك ديگر زدند كه هر كدام ديگرى را بر زمين افكند . پس آن گاه على و حمزه حمله كردند و عتبه را از پاى در آوردند . ابو عبد اللّه محمد بن سعد مىگويد * آن حديث قبلى صحيح‌تر است كه حمزه ، عتبة