ابن سعد ( مترجم : محمود مهدوى دامغانى )

206

الطبقات الكبرى ( فارسي )

( 1 ) فضل بن دكين از طلحة بن عمرو ، از عطاء نقل مىكند كه مىگفته است * هنگامى كه يهوديان پيامبر ( ص ) را جادو كرده بودند و اشتها به غذا نداشت ، جبرئيل آن حضرت را با كلماتى تعويذ كرد . به من چنين رسيده است كه آن تعويذ اين بود : « به نام خدا تو را تعويذ مىكنم ، به نام خدا كه تو را شفا دهد ، از هر بيمارى كه رنجورت مىدارد ، بگير آن را كه بر تو گوارا باد ، از شرّ حسود آن گاه كه حسد مىورزد » . چگونگى نماز گزاردن رسول خدا ( ص ) با يارانش به هنگام بيمارى او عفّان بن مسلم از حمّاد بن سلمه ، از هشام بن عروة ، از عروه ، از عايشه نقل مىكند كه * پيامبر ( ص ) بيمار بود و اصحاب به عيادت آمدند و پيامبر ( ص ) نشسته نماز گزارد و اصحاب ايستاده بودند . پيامبر ( ص ) ايماء فرمود كه بنشينند . چون نماز به پايان آمد فرمود : بايد به امام اقتدا كرد . هر گاه او تكبيرة الاحرام گفت شما تكبير بگوييد و چون به ركوع رفت ركوع كنيد و چون برخاست برخيزيد و چون سجده كرد سجده كنيد و چون نشست بنشينيد ، و به هر حال همان كنيد كه امام مىكند . سفيان بن عيينة از زهرى نقل مىكند كه از انس بن مالك شنيده كه مىگفته است * پيامبر ( ص ) از اسب به زير افتاد و جانب راست بدنش صدمه ديد . به عيادت به حضورش رفتيم و هنگام نماز شد و ايشان نشسته نماز گزاردند و ما نيز جملگى پشت سر پيامبر ( ص ) نشسته نماز گزارديم . و چون نماز به پايان آمد ، فرمود : امام از بهر آن است كه به دو اقتداء شود . چون او تكبيرة الاحرام گفت تكبير بگوييد و چون ركوع كرد ركوع كنيد و چون از ركوع سر برداشت ، سر برداريد و چون امام سمع اللّه لمن حمده گفت ، شما بگوييد ربّنا و لك الحمد ، و اگر امام نشسته نماز گزارد ، شما نيز جملگى نشسته نماز بگزاريد . طلق بن غنّام نخعىّ از عبد الرحمن بن جريس ، از حمّاد ، از ابراهيم نقل مىكند كه مىگفته است * پيامبر ( ص ) در نماز بر مردم امامت فرمود و سنگين بود و به ابو بكر تكيه داده بود . يزيد بن هارون از محمد بن عمرو ، از ابو سلمه ، از ابو هريرة نقل مىكند كه مىگفته است * پيامبر ( ص ) مىفرمود : امام از بهر آن است كه به دو اقتداء شود ، پس هر گاه او