فرمان پادشاه اذا اوحى الملك اليهما اطرق منصتا لهما حتى يسمع منهما ثم يجيب بما يريد فيترجم عنه اللسان بادوات كثيرة منها ريح الفؤاد و بخار المعدة . ( 1 ) عبارات فوق يكى از ادلهء عقلى و نقلى بر اثبات تجرد روح است . زيرا جسم و ماده يك خاصيت بيشتر نميتواند داشته باشد و يك كار بيشتر نميتواند انجام دهد چنانچه چيزى بتواند به كارهاى مختلفى بپردازد و در چيزهاى متعددى تأثير كند معلوم مىشود فوق همه آنهاست و از همه آنها مجرد و برهنه است و چون تمام احساسات و ادراكات از هر نوع منسوب بروح و كار اوست پس روح ناچار بايد فوق همه محسوسات و مدركات باشد . اين يكى از ادلهء قوى تجرد روح است عبارت فوق علاوه بر آنكه بيان مزبور را ثابت و روشن مىكند مطلب سابق را نيز تأييد و مبرهن مينمايد زيرا صريحا ميگويد درك‌كنندهء واقعى قلب است نه جوارح و اعضا . امام عليه السّلام ميفرمايد : وقتى قلب به گوش امر كرد و اجازه داد كه صوتى را وارد خانه او كنند ساكت و بىتوجه به همه چيز ميماند تا از راه گوش چه ميشنود و آنچه را شنيد جواب ميگويد زبان جواب او را بآلات و ادوات زيادى ترجمه مىكند . ظاهرا مراد از ريح الفؤاد هوائى است كه از قلب بسوى ريه و قصبه خارج مىشود و مقصود از بخار معده بخاريست كه از معده بسوى