و پايه‌ى اساسى حكومت هاشمى در برابر پيشامدها و حوادث خطرناك ، بر دوش آنان قرار گرفته بود . ( 1 ) اينها مسلمانانى بودند كه به عهد و پيمان خود با پيغمبر در مورد بازماندگان آن حضرت وفادار مانده و اين تعهد را كه : از آنان همچون خود و فرزندانشان حمايت و دفاع كنند ، از ياد نبرده بودند . . بنا بر اين چرا حسن بن على از آنان در مورد پدرش يا براى آينده‌اى خودش رايحه‌ى اميد استشمام نكند ؟ . اينها مؤمنان راستينى بودند كه به سخنان خداوند درباره‌ى خاندان پيامبر ، ايمان آورده و به جانشينى على و مرتبه و منصبى كه خدا به دو اختصاص داده و او را براى آن ساخته و پرداخته ، از دل و جان گرويده و على را آنچنان كه شايسته‌ى اوست ، درك كرده بودند . و مگر نه على همان قهرمانى است كه مسلمانان پس از رسول اكرم - صلى اللّه عليه و آله - كسى را در اخلاص و صميميت و فداكارى در راه اسلام و علاقه‌مندى به مصالح عمومى ملت مسلمان و پايدارى در عدالت و گسترش معلومات بپايه‌ى او نديده بودند و به ياد نداشتند ؟ انكار ديگران ، از كبريا و عظمت مقام على نمىكاست . اينها كسانى بودند كه خلاء روحشان با هوسها و طمعها انباشته شده بود و در دستگاه على ، جائى براى طمع و هوس افراد وجود نداشت . . اين گونه كسان بايد هميشه در دنيائى دور از دنياى على و با ملاكها و معيارهائى مغاير ملاكها و معيارهاى على زندگى كنند و در اردوگاهى كه مبناى آن بر معامله‌گرى و خريدوفروش حكومت و منصب است ، بسربرند . با على بايد همان جمع برگزيده و آزمايش‌شده‌ى او ، آن مسلمانان