شيخ راضى آل ياسين ( مترجم : السيد الخامنئي )

61

صلح امام حسن ( ع ) ( فارسي )

قدرت‌نمائىهاى خاندانهاى ديگر در راه تصرف عاليترين منصب دينى باز گذارند . منصبى كه طبيعتا از قلمرو فدرت‌نمائى و تصرف قاهرانه و فاتحانه بسى دور است . و خلاصه ، منظور و هدف مهمى كه پيغمبر با اصرار و احتياط براى امت و عترت در نظر داشت و بخاطر آن ، خلافت را به عترت سپرد ، از چشم آنان پوشيده ماند . ( 1 ) حوادثى كه بعد از اين ، در عالم اسلام پيش آمد ، دلهاى بيدار را به حقانيت عمل پيغمبر ( ص ) و خطاى مدعيان متوجه ساخت . زيرا همين « تفكيك خلافت از عترت » بود كه آن همه اختلافات تاريخى خونين را ميان دلباختگان خلافت بوجود آورد و آن فجايع بزرگ را در عالم اسلام واقع ساخت و منشأ پيش‌آمدهاى زيانبخشى در راه تحقق وضع ايده‌آل اسلام شد . بطورى كه اگر خلافت اسلامى از نخستين روز به راه طبيعى و روشن خود مىرفت - يعنى كسى جز خدا در آن دخالتى نميكرد و اجتهادها و سياست‌هاى بشرى آن را آلوده نمىساخت ، مسلمانان از اين پيشامدها در امان بودند . وَ ما كانَ لِمُؤْمِنٍ وَ لا مُؤْمِنَةٍ إِذا قَضَى اللَّهُ وَ رَسُولُهُ أَمْراً أَنْ يَكُونَ لَهُمُ الْخِيَرَةُ مِنْ أَمْرِهِمْ وَ مَنْ يَعْصِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ فَقَدْ ضَلَّ ضَلالًا مُبِيناً ( هيچ مرد و زن مؤمن را مجال آن نيست كه چون خدا و رسولش در امرى حكم كردند ، ايشان در امرشان به اختيار و ميل خود باشند . و هر آن كس كه خدا و رسولش را نافرمانى كند به گمراهى نمايانى دچار شده است ) . مگر اين كشمكشهاى خونين و مخاصمتهاى درازمدت ، ميان