( 1 ) لقب‌هاى او : السبط است و السيد و الزكى و المجتبى و التقى . ( 2 ) همسران او عبارتند از : « ام الحق » دختر طلحة بن عبيد اللّه ؛ « حفصه » دختر عبد الرحمن بن ابى بكر ؛ « هند » دختر سهيل بن عمرو ؛ و « جعدة » دختر اشعث بن قيس . . . و اين آخرين ، همان است كه به اغواى معاويه او را مسموم و شهيد كرد . به ياد نداريم كه تعداد همسران او در طول زندگىاش از هشت يا ده - به اختلاف دو روايت - تجاوز كرده باشد با اين توجه كه « ام ولد » هايش « 1 » هم داخل در همين عددند . مردم به او ازدواج‌هاى زيادى نسبت داده و در تعيين عدد آن به ميل خود راه مبالغه پيموده‌اند . . بر ايشان پوشيده مانده كه ازدواجهاى زيادى كه با اين اعداد بدان اشاره كرده‌اند و بعضىها هم آن را وسيله‌ى عيبجوئى قرار داده‌اند ، اگر هم بوده به معناى ازدواج براى شركت در زندگى نبوده بلكه حوادثى بوده كه اوضاع و احوال قانونى و شرعى آن را ايجاب ميكرده و قهرا در اين موارد ازدواج و طلاق از هم جدا نيست و اين خود دليل وضع و موقعيت مخصوص اين ازدواج‌ها است . يقينا ازدواج زياد در صورتى كه شرايط و اوضاع قانونى و شرعى آن را ايجاب كند ، در خور ملامت نخواهد بود ، بلكه اين خود با توجه بموجباتى كه آن شرائط را پيش مىآورده ، نشانه‌ى قدرت امام در عقيده‌ى

--> ( 1 ) « ام ولد » كنيزى است كه از صاحب خود داراى فرزند مىشود و همين موجب آزادى او پس از مرگ صاحبش مىباشد ( م ) .