شيخ راضى آل ياسين ( مترجم : السيد الخامنئي )

110

صلح امام حسن ( ع ) ( فارسي )

چيزى بود كه پس از آغاز خلافت پديد آورد و پس از وى خلفاء همه از او پيروى كردند . « 1 » بديهى است كه تغيير وضع به صورت افزودن مزاياى خاص سپاهيان ، موجب افزايش قدرت و محبوبيت بود ، بعلاوه در گرد آوردن تعداد زيادترى از مردم براى جنگ ، تأثير بسزائى داشت . اين پديده‌ئى بود كه هر چند ميتوانست دليل آمادگى براى جنگ باشد ، با اين حال بطور قاطع ، تصميم وى را بر جنگ اعلام نمىكرد چه ، همچنين ميتوانست فقط نمونه‌ئى از تغيير وضع‌هاى يك دوران جديد باشد . اين كار با اين روش ، در عين آنكه يك نوع پيشگيرى عاقلانه و مدبرانه براى آينده‌ئى بود كه اى بسا شروع جنگ را ضرورى مىساخت ، با اين حال موجب تفرقه و اختلاف كلمه هم نبود . ( 1 ) دستور داد دو نفرى را كه براى معاويه جاسوسى ميكردند ، اعدام كنند و با اجراى اين حكم ، روح فتنه‌جوئى و بلواگرى را - كه عناصر زيادى از مردم بصره و كوفه بدان گرائيده بودند - سركوب ساخت . مفيد مىنويسد : « چون خبر وفات امير المؤمنين و بيعت مردمان

--> ششصد و به آنكه نهصد بود ، هزار درهم عطا كرد . يا اينكه به هر سپاهى نخست صد درهم اضافه حقوق داد و اگر ديد وظيفه‌اش را به نيكى انجام ميدهد ، بر حقوق او صد ديگر افزود و همچنين . . و آنچه گويا جاى ترديد نيست آنست كه در اين عبارت ، سخن از افزايش سهميه‌ى مالى و حقوق است و نه چيز ديگر . ( مترجم ) ( 1 ) شرح النهج - ابن ابى الحديد ( ج 4 ص 12 ) .