كتاب اظهار كرده است . « 1 » ابن مسعود كه چنين باشد ، حال ساير اهل علم و معرفت روشن است . 1 . گذشت كه ابو قلابه مىگفت : علم را جز قصه‌گويان نكشتند . انسان ، يك سال تمام نزد قصه‌گو مىنشيند ، امّا چيزى از او نمىآموزد . « 2 » 2 . يكى از صحابه نيز مىگفت : قصه‌گويان عامل ترك سنّت پيامبر ( ص ) و قطع روابط خويشاوندى مردم بودند . « 3 » ز . شرط قصه‌گويى از آنچه گذشت ، دانستيم كه شناخت ناسخ از منسوخ يكى از شرايط اعطاى مجوّز قصه‌گويى بود . شرط ديگر ، چنان كه از پرسش امام على ( ع ) از قصه‌گو به دست مىآيد ، شناخت دين ، اهداف و آرمان‌هاى والاى آن است . « 4 » از آنجا كه برخى ناسخ و منسوخ را نمىشناختند ، حضرت حكم مىكرد كه هم خود هلاك شده و هم ديگران را هلاك كرده‌اند . در جاى ديگر فرمود : هر كس ، بدون شناخت به اين كار بپردازد ، دنياخواه و شهرت طلب است . امّا هنگامى كه مطمئن شد قصّه‌گويى واجد شرايط مطلوب است ، به او اجازه فرمود كه به كارش ادامه دهد . على ( ع ) از قصّه‌گويى پرسيد : آيا ناسخ را از

--> ( 1 ) . مجمع الزوائد ، 1 / 189 . ( 2 ) . السنة قبل التدوين ، 213 . ( 3 ) . بنگريد : مختصر تاريخ دمشق ، 10 / 202 . ( 4 ) . القصّاص و المذكّرين ، 105 .