فصل چهارم نقش قصه‌گويان در تاريخ اسلام بدون ترديد ، هنگامى كه قصّه حق باشد و در خدمت حق و وسيله‌اى براى آگاهى مردم و آشنا نمودن آنان با واجبات و تكاليف دينىشان ، محبوب و مطلوب درگاه خداوند متعال خواهد بود . خدا فرمود : إِنَّ هذا لَهُوَ الْقَصَصُ الْحَقُّ . « 1 » آرى ؛ داستان درست همين است . آنگاه كه صحابه از پيامبر اكرم ( ص ) درخواست كردند برايشان قصّه بگويد ، اين آيه فرود آمد : نَحْنُ نَقُصُّ عَلَيْكَ أَحْسَنَ الْقَصَصِ بِما أَوْحَيْنا إِلَيْكَ هذَا الْقُرْآنَ وَ إِنْ كُنْتَ مِنْ قَبْلِهِ لَمِنَ الْغافِلِينَ . « 2 » ما نيكوترين سرگذشت را به موجب اين قرآن كه به تو وحى كرديم ، بر تو حكايت مىكنيم ، و تو قطعا پيش از آن از بىخبران بودى . سعد اسكاف به امام باقر ( ع ) گفت : من مىنشينم و براى مردم قصّه مىگويم و حقّ و فضيلت شما را بيان مىكنم . حضرت فرمود :

--> ( 1 ) . آل عمران ( 3 ) : 62 . ( 2 ) . يوسف ( 12 ) : 3 .