پرستش نخواهد كرد ؛ در كتاب‌هاى تاريخ و حديث آمده است . اين دعا ارادهء پيامبر ( ص ) براى فرار از صحنه جنگ در صورت پيروزى مشركان را تكذيب مىكند ، زيرا حتى اگر پيامبر ( ص ) هم بازگردد ، امكان نخواهد داشت كه دين برپا بماند تا وى راه دعوت را ادامه دهد . اين سخن و آن اراده با هم سازگارى ندارد . 3 . اگر پيامبر ( ص ) در بدر شكست مىخورد ، قريش اجازه نمىداد كه تحت هيچ شرايطى حضرت بتواند جان سالم بدر برد ، بلكه مدينه را نيز آماج حملات كوبنده خويش قرار خواهد داد تا مركز اصلى و سرچشمهء گرفتارىهاى خود را از بين ببرد . 4 . روايات معتبر بيان مىكند كه روز بدر رسول خدا ( ص ) را ديدند كه شمشيرش را كشيده و در تعقيب مشركان اين آيه را تلاوت مىكرد : سَيُهْزَمُ الْجَمْعُ وَ يُوَلُّونَ الدُّبُرَ . « 1 » مطابق برخى ديگر از روايات ، پيغمبر ( ص ) شخصا در جنگ بدر شركت كرد و شديدا جنگيد . « 2 » 5 . از امام على ( ع ) روايت شده كه فرمود : روز بدر از حملهء مشركان به پيغمبر ( ص ) پناه مىبرديم . آن حضرت در ميدان نبرد ، سخت‌ترين مردم بود و احدى از او به مشركان نزديك‌تر نبود . « 3 » 6 . پيش از اين آورديم كه در سپاه مسلمانان فقط مقداد و يا حد اكثر دو تن صاحب اسب بودند . حال اسب‌هاى نجيب را از كجا آوردند تا به هنگام لزوم پيغمبر ( ص ) با آن فرار كند ؟

--> ( 1 ) . تاريخ الامم و الملوك ، 2 / 172 . ( 2 ) . سيره حلبى ، 2 / 123 ، 167 . ( 3 ) . همان ؛ حياة الصحابة ، 2 / 677 .