صدمه ديده بودند ، در منطقهء يثرب نيز احساس غربت مىكردند . بنابراين نياز به تحركاتى بود تا ضمن بازگرداندن اعتماد به نفس آنان ، روحيه‌ها را بالا برده ، به آنان احساس قدرت ، استقلال و آزادى بخشد . همين تحركات به مهاجران اطمينان داد كه مىتوانند قريش را زير فشار قرار دهند . اين احساس با پيمان‌هاى صلح و ترك مخاصمه پيامبر ( ص ) با قبايل اطراف مدينه قوت گرفت . ه . مردم عرب و خون مردم عرب قضيه خون را فراموش نمىكردند و هرگز از آن نمىگذشتند . اين مردم بر اساس قانون ثار : خون خواهى ؛ آيندهء روابط سياسى ، اقتصادى و اجتماعى خود را با ديگر قبايل و گروه‌ها تعيين مىكردند . چه بسا جنگ‌هاى ناشى از خون‌خواهى چندين نسل تداوم پيدا مىكرد . حال كه قرار است ، يك جامعه اسلامى متّحد و يك‌پارچه همانند يك جسد واحد تشكيل شود ، ضرورت دارد كه مسائل مربوط به خون و خون‌خواهى در دايرهء هر چه تنگ‌ترى محدود شود و از حقد و كينه‌هايى كه از درون مىجوشد و حتى پس از گذشت نسل‌ها و صدها سال تأثير خويش را مىگذارد ، جلوگيرى نمود . از اين‌رو مىبينيم كه در جنگ بدر كه نسبت مهاجران به انصار يك به چهار يا پنج بود ، بيشتر كشته‌هاى مشركان به دست على ( ع ) و حمزه به قتل رسيدند كه از مهاجران قريشى بودند . و . انصار و جنگ آنچه تقديم داشتيم ، بدان معنى نيست كه انصار هرگز در جنگ‌هاى اسلامى شركت نداشته باشند ، زيرا مسأله اسلام ، مسأله ملّت‌ها و انسانيت در طول تاريخ است و اهميّت و حساسيّت آن بالاتر است از خطرهايى كه از ناحيه قريش ، انصار را تهديد خواهد كرد . على الخصوص كه اسلام ضمانت‌هاى لازم