السيد جعفر مرتضى العاملي ( مترجم : محمد سپهرى )
478
الصحيح من سيرة النبى الاعظم ( ص ) ( ترجمه وتلخيص ) ( سيرت جاودانه ) ( فارسي )
زيرا وى در مدينه اسلام آورد . « 1 » 3 . مىگويند ، عمر بن خطّاب پس از نزول همين آيه مسلمان شد ، زيرا شنيد رسول خدا ( ص ) آن را با آياتى ديگر در نماز مىخواند . عمر منتظر ماند و پس از نماز پيامبر ( ص ) مسلمان شد . « 2 » مىدانيم كه عمر در مكّه مسلمان شد . 4 . روايات متواترى داريم كه تأكيد دارد منظور در آيهء وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتابِ ، امير المؤمنين على بن ابى طالب ( ع ) است . او عالم به تفسير و تأويل ، ناسخ و منسوخ و حلال و حرام بود . اين روايات از ابو سعيد خدرى ، ابن عبّاس ، محمّد حنفيه ، امام محمّد باقر ( ع ) ، سدّى ، زيد بن على ( ره ) ، امام موسى بن جعفر ( ع ) و ابو صالح به ما رسيده است . « 3 » جالب است كه ابو صالح دربارهء آيهء : وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتابِ مىگويد : يعنى : مردى از قريش ، او على است ، امّا نام او را نمىآوريم ! « 4 » بايد از وى پرسيد : چرا نام او را نمىآورى ؟ چرا كتمان حق ؟ احتمال مىدهيم كه وى مىترسيد كه او را به تشيع متهم سازند . در آن زمان تشيع مرادف زندقهگرى بود و پيامد چنين اتهامى عذاب و شكنجه از سوى دشمنان على و اهل بيت او كه صاحبان قدرت و سلطنت و پادشاهى بودند : و متى تولّى آل احمد مسلم * قتلوه أو وصموه بالالحاد « 1 »
--> ( 1 ) . الاستيعاب ، 2 / 383 ؛ الدر المنثور ، 4 / 69 ؛ مشكل الآثار ، 1 / 137 - 138 ؛ دلائل الصدق ، 2 / 135 ؛ الاتقان فى علوم القرآن ، 1 / 12 ؛ احقاق الحق ، 3 / 208 ؛ غرايب القرآن ، 113 / 100 ؛ الجامع لاحكام القرآن ، 9 / 336 ؛ ينابيع الموده ، 103 - 104 . ( 2 ) . الدر المنثور ، 4 / 69 . ( 3 ) . بنگريد : شواهد التنزيل ، 1 / 307 - 308 ؛ مناقب ابن مغازلى ، حديث 361 ؛ غاية المرام ، 357 ؛ دلائل الصدق ، 2 / 135 ؛ ينابيع الموده ، 102 - 105 ؛ احقاق الحق ، 3 / 451 - 452 ؛ 4 / 362 - 365 ؛ العمده ، 124 ؛ الجامع لاحكام القرآن ، 9 / 336 . ( 4 ) . شواهد التنزيل ، 1 / 310 ؛ احقاق الحق ( ملحقات ) ، 14 / 364 .