چون اگر مفاد آن انكار معجزات از رسول خدا ( ص ) باشد ، انكار معجزه همهء انبياء هم خواهد بود ؛ زيرا همه انبياى بشرى رسول بودند و حال آنكه قرآن كريم در ضمن نقل داستان‌هاى انبياء معجزاتى بسيار براى آنان اثبات كرده ، و از همهء آن معجزات روشن‌تر خود اين آيه خودش را رد مىكند ، براى اين كه آيهء شريفه يكى از آيات قرآن است كه خود معجزه است و به بانگ بلند اعلام مىكند ، اگر قبول نداريد ، يك آيه مثل آن بياوريد ، پس چگونه ممكن است ، اين آيه معجزه را انكار كند ، با اين كه خودش معجزه است ؟ بلكه مفاد آيه اين است كه رسول خدا ( ص ) بشرى است فرستاده شده ، خودش از اين جهت كه بشر است ، قادر بر هيچ چيز نيست تا چه رسد ، به آوردن معجزه ، تنها امر به دست خداى سبحان است ، اگر بخواهد به دست او معجزه جارى مىكند ، و اگر نخواهد نمىكند . همچنان كه در جاى ديگر فرموده : وَ أَقْسَمُوا بِاللَّهِ جَهْدَ أَيْمانِهِمْ لَئِنْ جاءَتْهُمْ آيَةٌ لَيُؤْمِنُنَّ بِها قُلْ إِنَّمَا الْآياتُ عِنْدَ اللَّهِ وَ ما يُشْعِرُكُمْ أَنَّها إِذا جاءَتْ لا يُؤْمِنُونَ « 1 » و نيز از قوم نوح حكايت كرده كه گفتند : قالُوا يا نُوحُ قَدْ جادَلْتَنا فَأَكْثَرْتَ جِدالَنا فَأْتِنا بِما تَعِدُنا إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ قالَ إِنَّما يَأْتِيكُمْ بِهِ اللَّهُ إِنْ شاءَ « 2 » و نيز فرموده : وَ ما كانَ لِرَسُولٍ أَنْ يَأْتِيَ بِآيَةٍ إِلَّا بِإِذْنِ اللَّهِ * . « 3 » آيات در اين معنا بسيار است . يكى ديگر از اعتراضاتى كه به آيت شق القمر شده - به طورى كه نقل

--> ( 1 ) . انعام ( 6 ) : 109 . ( 2 ) . هود ( 11 ) : 31 - 32 . ( 3 ) . رعد ( 13 ) : 38 .