قرآنى است و از نزد خداوند به او وحى شده است ؟ اين در حالى است كه خداوند مىفرمايد : وَ لَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنا بَعْضَ الْأَقاوِيلِ لَأَخَذْنا مِنْهُ بِالْيَمِينِ ، ثُمَّ لَقَطَعْنا مِنْهُ الْوَتِينَ . « 1 » و اگر ( او ) پاره‌اى گفته‌ها بر ما بسته بود ؛ دست راستش را سخت مىگرفتيم ؛ سپس رگ قلبش را پاره مىكرديم . ب . آيات سورهء حج : به اجماع همه اين سوره در مدينه نازل شد . خصوصا كه در اين سوره امر به اعلام حج در ميان مردم ، فرمان قتال و جهاد آمده است و از بسته بودن راه مسجد الحرام سخن مىگويد . همهء اين مسائل پس از هجرت و برخى ، سال‌ها پس از آن بوده است . اين بدان معنى است كه سورهء حج سال‌ها پس از قصّه غرانيق نازل شده است ، زيرا اين افسانه را مربوط به سال پنجم بعثت مىدانند . حال چگونه خداوند متعال تسكين و آرامش خاطر بخشى پيامبر ( ص ) را در اين سال‌هاى طولانى به تأخير انداخت ؟ ! علاوه بر اين ، معناى آيه با مفاد روايت غرانيق سازگارى ندارد . تمنّى علاقهء شديد به تهيهء چيزى است كه محبوب و مورد رغبت است . پيامبر ( ص ) به چيزى علاقه و آرزو دارد كه با رسالت او سازگارى داشته باشد . بزرگ‌ترين آرزوى چنين فردى ، پيروزى حق و شكست باطل است . حال اگر بخواهيم آيه را بر افسانهء غرانيق تطبيق دهيم ، بايد منظور از تمنّى قرائت و تلاوت باشد . در حالى كه اين معنا شاذ و نادر و بلكه شگفت و عجيب است و مخالف وضع لغوى و ظاهر لفظى . ما ترديد نداريم كه اين تفسير ساختگى و جعلى است تا با روايت خيالى غرانيق هماهنگى داشته باشد . ج . آيات سورهء اسراء كه مىگويند به همين مناسبت نازل شد ، با اين قضيه تناقض و تنافى دارد . حال چگونه دربارهء آن فرود آمده است ؟ اين آيات

--> ( 1 ) . حاقه ( 69 ) : 44 - 46 .