گوشت مردار تغذيه مىكرديم ، به زشتىها دست مىيازيديم ، پيوند خويشاوندى را پاس نمىداشتيم ، همسايگان را از ياد مىبرديم و زورمندهاى ما ناتوانان را طعمه خود مىساختند . ما چنين مىزيستيم تا آن كه خداوند در ميان ما پيامبرى برانگيخت كه از خود ما بود . تبارش را مىشناختيم و صداقت ، امانت و پاكدامنى او برايمان شناخته شده بود . او ما را به پرستش خداوند فرا خواند و به وانهادن سنگ‌ها و بت‌هايى كه پدرانمان پرستش‌گر آن بودند ؛ او ما را به راستى در سخن ، اداى امانت ، پاسدارى پيوند فاميلى ، احترام همسايه ، پايبندي به حرمت محارم و خون ديگران فرمان داد و از زشتىها ، زورگويى ، خوردن مال يتيم ، و آلوده شدن به هتك حرمت خانواده‌ها بازداشت . او ما را فرمان داد كه خداى يگانه را بپرستيم و با او شريكى نگيريم . به نماز و زكات فرمانمان داد . ما نيز او را تصديق كرديم و به او ايمان آورديم و او را در آنچه از سوى خدا آورده بود ، پيروى كرديم . خداى يگانه را پرستيديم و از شرك دورى جستيم . آنچه را او حرام برشمرده بر خود حرام كرديم و حلال‌هاى او را حلال شمرديم . زورمندان جامعه ما بر ما ستم كردند ، ما را شكنجه‌ها دادند و براى منحرف كردن از دينمان آزردند تا ديگر بار ما را به گرداب بت‌پرستى بكشانند و بر آن وادارند كه پليدىها را مباح بدانيم . چون آنان با زورگويى با ما رفتار كردند و در تنگناى سخت‌مان گذاشتند ، ناگزير به سرزمين شما گريختيم و شما را بر ديگران برگزيديم و به زيستن در پناه شما تمايل نشان داديم . با اين اميد كه در سايهء شما مورد ستم نباشيم . نجاشى گفت : از آنچه او آورده ، چيزى همراه داريد ؟ جعفر به تلاوت آيه‌هايى از سوره كهف لب گشود . نجاشى و اسقف‌ها چندان گريستند كه موى صورتشان از اشك تر شد . آن‌گاه نجاشى چنين گفت : به خدا سوگند ؛ اين آيه‌ها كه شما خوانديد با آنچه عيسى آورده ، پرتوى است از يك چراغ . به خداى سوگند ؛ نه اينان را به شما تسليم مىكنم و نه آنان از اين توطئه آسيبى خواهند ديد . روز بعد عمرو بن عاص خواستار ديدار نجاشى شد تا به او خبر دهد كه مسلمانان عقيده دارند : عيسى بن مريم ، بنده خداست . نجاشى در پى مسلمانان