طريقه ، هيأت و حالت « 1 » دلالت مىكند ، امّا كتاب‌هايى كه زير عنوان سيرهء رسول خدا ( ص ) نوشته شده ، عموما به گزارش رفتار رسول خدا ( ص ) پرداخته ، كمتر نوع و سبك رفتارى را كه حضرت در عمل و روش براى رسيدن به مقاصد متعالى و اهداف رسالت خويش به كار مىبرد ، بررسى و گزارش نموده‌اند . البته علاوه بر گزارش‌هايى كه در لابلاى متون مفصّل پراكنده است ، كتاب‌هاى جداگانه‌اى هم به همين جنبه پرداخته‌اند كه هر چند به لحاظ شمار اندك است ، امّا براى شناخت اين بخش از زندگانى پيغمبر ( ص ) قابل استفاده تواند بود . هدف و انگيزهء اصلى نويسندگان مسلمان ، الگوبردارى و معرفى سيره و سنّت پيغمبر ( ص ) براى پيروان حضرت بوده كه مطابق تعاليم و آموزه‌هاى قرآنى ، شخصيت رسول خدا ( ص ) را برترين الگوى رفتارى در زمينه‌هاى مختلف و حوزه‌هاى گوناگون زندگانى فردى و اجتماعى مىدانند . قرآن كريم در اين باره مىفرمايد : لَقَدْ كانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ لِمَنْ كانَ يَرْجُوا اللَّهَ وَ الْيَوْمَ الْآخِرَ وَ ذَكَرَ اللَّهَ كَثِيراً . « 2 » قطعا براى شما ( در اقتدا به ) رسول خدا سرمشقى نيكوست : براى آن كس كه به خدا و روز بازپسين اميد دارد و خدا را فراوان ياد مىكند . علّامه سيّد محمّد حسين طباطبايى ( ره ) بر همين پايه ، رسول خدا ( ص ) را براى مسلمانان يك منبع ، معدن و مركزى دانسته است كه مىتوانند همهء اعمال ، رفتار و وظايف خود را از اين منبع و معدن استخراج كنند . « 3 » امام على ( ع ) كه خود دانش آموخته مكتب رسول خدا ( ص ) است ، در اين باره وصف دقيقى دارد كه در اينجا فقط ترجمهء كلام شيواى حضرت را

--> ( 1 ) . بنگريد : اقرب الموارد ، 1 / 562 ؛ المفردات فى غريب القرآن ، 247 . ( 2 ) . احزاب ( 33 ) : 21 . ( 3 ) . الميزان ، 16 / 288 .